Jubileusz 25-lecia kapłaństwa

Wywiad

+ M

 Laudetur Iesus Christus!

Czcigodni Księża, Wielebne Siostry, Szanowni Państwo,

12 czerwca 1990 roku w kościele pw. św. Stanisława Kostki w Krakowie
z rąk (+) Bp. Albina Małysiaka CM przyjąłem sakrament kapłaństwa.

Z okazji 25 rocznicy święceń kapłańskich
w piątek, 12 CZERWCA 2015, o godz. 19.30,
w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa,
odprawię MSZĘ ŚWIĘTĄ dziękczynną
w kościele pw. św. Bonifacego przy pl. Staszica we Wrocławiu.

Jest to kościół, w którym 13 października 1962 roku zostałem ochrzczony w tradycyjnym rycie przez Ks. Stanisława Dragułę. Chrzestnym był mój dziadek, śp. Józef Kaglik, chrzestną – moja ciocia, śp. Helena Sipowicz.

Dzięki życzliwości Czcigodnego Księdza Kanonika, Proboszcza Parafii pw. św. Bonifacego, jeśli Pan Bóg pozwoli, będę mógł tam złożyć Bogu Najświętszą Ofiarę w tradycyjnym rycie rzymskim.

Wszystkim, którzy zechcą ofiarować mi drogocenny dar modlitwy, bądź wziąć udział w dziękczynnej Mszy Świętej, serdecznie dziękuję.

To, co jako kapłan przy tej okoliczności mam do powiedzenia jest treścią

WYWIADU

(wersja PDF w załączniku):

Rozmowa PCh24

Wszystkie reflektory na Najświętszą Ofiarę w tradycyjnym rycie rzymskim!
Wszystkie reflektory na Pana Jezusa utajonego w Najświętszym Sakramencie!

Wszystkim Szanownym Czytelnikom, którzy zaszczycają mnie drogocenną współpracą w naglącym dziele cierpliwego przywracania wiary katolickiej, m.in. przez rozpowszechnianie publikowanych przeze mnie materiałów internetowych, niech Pan Bóg wynagrodzi hojnością łask – które niech spłyną także na Wasze Rodziny.

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

z modlitwą
ks. Jacek Bałemba SDB

– – –

Zapraszam:

Blog Sacerdos Hyacinthus

sacerdoshyacinthus.com

Blog Verbum catholicum

verbumcatholicum.com

Formułę nowego bloga, o bardziej zwartym charakterze,
przedstawiłem w słowie wstępnym:

http://verbumcatholicum.com/informacje/

Dziwne losu przypadki

Dobrą rzeczą jest cieszyć się dobrą opinią w tych czy innych środowiskach. Posiadanie dobrej opinii w niejednym środowisku umożliwia realizację wielorakiego dobra o szerszym zasięgu.

A jednak bywa i tak, że na skutek splotu okoliczności dusza nie zostaje uznana w jej szczerym trudzie realizacji dobra.

Bywa i tak, że na skutek splotu okoliczności dusza świątobliwa nie zostaje uznana za świętą, gdy nią jest de facto.

Bywa i tak, że na skutek splotu okoliczności dusza świątobliwa odchodzi z tego świata w niesławie i z pakietem kościelnych restrykcji.

Bywa i tak, że dusza świątobliwa, która odeszła z tego świata w niesławie i z pakietem kościelnych restrykcji zostaje rozpoznana później jako świątobliwa a nawet uznana za świętą.

Dziwne losu przypadki.

WIĘCEJ→

Rozmowa katolicka

Wywiad

Upadnij na kolana… o czci dla Najświętszego Sakramentu

czytajmy→

Temat bardzo stosowny zawsze,
zwłaszcza jako przygotowanie do uroczystości Bożego Ciała
Sanctíssimi Corpus Christi.

Wersja do druku (format PDF) może posłużyć nam i wszystkim,
którym według roztropnego uznania zechcemy ją udostępnić:

Rozmowa PCh24

Adoremus in aeternum Sanctíssimum Sacramentum.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Ortografia grzecznościowa

W piśmie – na przykład w korespondencji:
osobę, do której piszemy zawsze tytułujemy Dużą Literą.

Nie tylko w pierwszym zdaniu, lecz za każdym razem,
gdy zwracamy się do adresata – w każdym zdaniu!


Jeśli piszę do kapłana:

Błędnie i niegrzecznie jest pisać „proszę księdza”, czy „proszę ks.”.
Poprawnie jest pisać: „proszę Księdza”.

Jeśli piszę do siostry zakonnej:

Błędnie i niegrzecznie jest pisać „proszę siostry”, czy „proszę s.”.
Poprawnie jest pisać: „proszę Siostry”.

Jeśli piszę do innych osób:

Błędnie i niegrzecznie jest pisać „proszę pana”, „proszę pani”.
Poprawnie jest pisać: „proszę Pana”, „proszę Pani”. 


„Plastrem miodu słowa ozdobne” (Prz 16, 24).

Nie dotykamy płaszczyzny zamiarów, intencji, przewin i roztargnień. Przytaczamy szlachetne wymogi kultury języka polskiego.

Jako rzymscy katolicy mamy motywację wybornie ewangeliczną. Wymogi miłości bliźniego realizujemy także przez słowo – wypowiadane i pisane. Św. Paweł nalega serdecznie: „Niech z ust waszych nie wychodzi żadna zła mowa, ale tylko dobra ku zbudowaniu wiary, aby przynosiła łaskę słuchającym” (Ef 4, 29). Kulturę języka rzymski katolik postrzega zatem w perspektywie zaszczytnych wymogów miłości bliźniego.

W języku polskim istnieje szlachetna reguła, która nakazuje tytułowanie adresata czy rozmówcy dużą literą. Warto od czasu do czasu przypomnieć sobie wymogi tradycyjnej sztuki epistolograficznej – reguły korespondencji. Piękno języka, piękno międzyludzkich odniesień wyrażanych słowem – treścią i formą, w korespondencji wszelakiej.
Istnieje zjawisko odchodzenia od wspomnianej reguły – w korespondencji, w internecie, w mailach, na forach, czatach, komunikatorach, smsach… I już jest powód do niepokoju, jeśli zwycięża wygoda, sprawność i szybkość przekazu nad wymogami stosownych form, będących wyrazem szacunku dla bliźniego.

Są języki obce, w których takiej reguły nie ma. Są takie języki, w których w pierwszej osobie liczby pojedynczej (ja sam) stosuje się dużą literę, a wszystkich innych tytułuje się małą literą. Przy odrobinie wrażliwości językowej stwierdzamy, że w języku polskim wyglądałoby to dość niepokornie…

Przypomnijmy zatem. W treści korespondencji, przy bezpośrednim zwracaniu się do adresata (nie tylko w sformułowaniu wstępnym, ale i w samej treści listu czy komunikatu), wyraża się wobec niego szacunek, za każdym razem tytułując go dużą literą oraz nie stosując skrótów, lecz posługując się całymi wyrazami.

Poprawne są zatem takie sformułowania: „Panie Profesorze”, „proszę Księdza”, „proszę Ojca”, „proszę Siostry”, „Szanowna Pani” itp.

Niegrzecznie jest pisać np.: „Jakie jest księdza zdanie”, „Co ks sądzi o”, „Chciałbym ks. zapytać” itp.
Jest także niegrzeczne tytułować adresata raz dużą, a raz małą literą – ewidentny brak szacunku. Nonszalancja!

Ta sama reguła odnosi się do zaimków dzierżawczych i osobowych w drugiej osobie liczby pojedynczej i mnogiej (chociaż stosowanie zaimków osobowych w drugiej osobie liczbie pojedynczej i mnogiej – „Ty”, „Wy” – w ogólności nie wydaje się delikatną formą przy bezpośrednim zwracaniu się do konkretnych osób). Poprawne zatem i nie uchybiające grzeczności będą sformułowania: „ucieszył mnie Twój list”, „list Pański otrzymałem” itp.

Takie są wymogi ortografii grzecznościowej. Doceńmy te szlachetne reguły naszego ojczystego języka. W nich wyraża się piękno języka i piękno odniesień międzyludzkich.
Braki nadrabiajmy. Błędy poprawiajmy. Za popełnione niestosowności przepraszajmy. I piszmy poprawnie! Także w piśmie możemy i powinniśmy wyrażać szacunek dla naszych interlokutorów.

Mówimy o wysokich standardach, jakie przystoją rzymskiemu katolikowi.
„Plastrem miodu słowa ozdobne” (Prz 16, 24)!


Rada Języka Polskiego odpowiada tutaj

O pokrewnej tematyce czytajmy tutaj


Treści katolickie czytajmy codziennie:
   sacerdoshyacinthus.com
   verbumcatholicum.com
   actualia.blog
Dalsze krzewienie powyższych adresów – w Polsce i za granicą –
będzie współpracą w dobrym dziele. A.M.D.G.

Najpoważniejsza kwalifikacja moralna grzechu herezji

Pornografia jest grzechem śmiertelnym, obrażającym Pana Boga i niszczącym człowieka, co prowadzi do wiecznego potępienia, o ile się człowiek nie nawróci.
Św. Pius X, prawowity i święty papież, odnosząc się do treści, które wykoślawiają nieomylną doktrynę katolicką i deformują nienaruszony depozyt wiary, pisze: „Są one nie mniej zgubne, niż druki pornograficzne, a nawet może gorsze od tych ostatnich, gdyż zatruwają życie chrześcijańskie u źródła” (encyklika Pascendi Domini gregis).
Rozumiejmy najwyższą powagę kwestii.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

O Duchu Świętym dwa katolickie, czyli prawdziwe, przypomnienia

„Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20, 22-23).
Duch Święty jest dany na odpuszczenie grzechów. Otwarcie się na Ducha Świętego konkretyzuje się w szczerej, dobrej
spowiedzi.

„A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem” (J 14, 26).
Duch Święty jest Autorem niezmiennej
Tradycji. Tradycja jest darem Ducha Świętego. Otwarcie się na Ducha Świętego konkretyzuje się w przyjęciu wiarą i rozumem Tradycji, której „winniśmy przypisywać takie samo znaczenie jak objawionemu słowu Bożemu, które jest zawarte w Piśmie Świętym” (Katechizm św. Piusa X).


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Przygotowujemy się do uroczystości Zesłania Ducha Świętego (4)

Katolicka szkoła trwa!
Rzymski katolik kształci się. Rzymski katolik robi postępy – rok po roku i krok po kroku.
Przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego uczymy się pilnie stosownych śpiewów w języku Kościoła→
Zapraszam do nauki pilnej rzymskich katolików płci obojga!

Dzisiaj, na zakończenie czterodniowego przygotowania do uroczystości Zesłania Ducha Świętego, dokładnie nauczmy się śpiewu Sekwencji do Ducha Świętego.

Oto tekst i nagranie VIDEO.

Sekwencja do Ducha Świętego
Veni, Sancte Spiritus (Przybądź, Duchu Święty)

Veni, Sancte Spíritus,
et emítte cǽlitus
lucis túæ rádium.

Veni, pater páuperum,
veni, dator múnerum,
veni, lumen córdium.

Consolátor óptime,
dulcis hóspes ánimæ,
dulce refrigérium.

In labóre réquies,
in æstu tempéries,
in fletu solácium.

O lux beatíssima,
reple cordis íntima
tuórum fidélium.

Sine tuo númine,
nihil est in hómine,
nihil est innóxium.

Lava quod est sórdidum,
riga quod est áridum,
sana quod est sáucium.

Flecte quod est rígidum,
fove quod est frígidum,
rege quod est dévium.

Da túis fidélibus,
in te confidéntibus,
sácrum septenárium.

Da virtútis méritum,
da salútis éxitum,
da perénne gáudium.

Amen. Alleluia.


A tutaj mamy zebrane razem materiały, z których korzystamy w tych dniach:
Veni Sancte Spiritus→


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Piękno duszy skruszonej i ufającej

Codziennie o wieczornej porze czynimy rachunek sumienia. Z wdzięcznością rozpamiętujemy cierpienia naszego Pana Jezusa Chrystusa podjęte z miłości do nas. W świetle Chrystusowej tajemnicy uświadamiamy sobie nasze grzechy, niedoskonałości, braki. Wzbudzamy akty skruchy i ufności. Przynosimy Zbawicielowi nasze utrudzenia i cierpienia. Z ufnością i pokorą prosimy o przebaczenie.
Skarby sztuki. Skarby muzyki. To ona, środkami sobie właściwymi, wyraża subtelne odniesienia ludzkiej duszy do Stwórcy.


Charles Gounod, O Divine Redeemer

Romantyczna stylistyka głosu, linii melodycznej, bogatej harmonii, zróżnicowania dynamicznego i kolorystycznego odzwierciedlają bogactwo niuansów duszy wołającej do Boga. Mistrzowskie wykonanie Jessye Norman.
Przepiękny śpiew, wyrażający ufność duszy doświadczonej cierpieniem i świadomością własnej grzeszności. Zróżnicowanie emocji i dynamiki odzwierciedla niepokój duszy, która odnosi dramat swojego życia do Boga, w szczerym akcie pokornej modlitwy, aż po wzruszającą konkluzję – ostatnie słowa i stonowane akordy – jak niezawodny akt ufności złożonej tylko w Bogu. Niespokojne serce ludzkie jedynie w Bogu znajduje pokój i ukojenie, spoczywa bezpiecznie tylko w Nim.
Trzeba wysłuchać do ostatnich słów, do ostatnich wybrzmiewających akordów… Piękno duszy skruszonej i ufającej. Spełnionej.

 Rembrandt, Powrót syna marnotrawnego

Ah! Turn me not away,
Receive me tho’ unworthy;
Hear Thou my cry,
Behold, Lord, my distress!
Answer me from thy throne,
Haste Thee, Lord to mine aid,
Thy pity shew in my deep anguish!
Let not the sword of vengeance smite me,
Though righteous thine anger,
O Lord! Shield me in danger, O regard me!
On Thee, Lord, alone will I call.

O Divine Redeemer! O Divine Redeemer!
I pray Thee, grant me pardon,
and remember not, remember not my sins!
Forgive me, O Divine Redeemer!
Night gathers round my soul;
Fearful, I cry to Thee;
Come to mine aid, O Lord!
Haste Thee, Lord, haste to help me!
Hear my cry! Save me Lord in Thy mercy;
Come and save me, O Lord!
Save, in the day of retribution,
From Death shield Thou me, O my God!
O Divine Redeemer, have mercy!
Help me, my Saviour!


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube