Podczas swojego krótkiego pobytu w Genui w 1872 roku ksiądz Bosko złożył wiele wizyt i przyjął wielu gości. Między innymi odwiedził kanonika Francesco Ampugnani, który przebywał wówczas w Marassi i swego czasu pomagał księdzu Bosko w zakupie szkoły w Alassio. Ksiądz Bosko zapytał go:
– Cóż teraz ksiądz porabia?
– Ja… Nic. Odpoczywam!
– Jak to? Odpoczywa ksiądz? Ksiądz, który jest zdrowy i jeszcze młody? To ksiądz nie wie, że odpoczynek dla księży jest w niebie? I że będziemy musieli rozliczyć się z Bogiem z tego, że nie pracowaliśmy i ze straconego czasu?
Kanonik tak przejął się tymi słowami, że nie wiedział, w którą stronę uciekać.
Następnego dnia powrócił do schroniska, aby poprosić księdza Albera, żeby pozwolił mu grać, uczyć muzyki i głosić kazania:
– Ponieważ ksiądz Bosko powiedział mi straszne rzeczy!
Memorie Biografiche, t. X