Kwestia Komunii pod dwoma postaciami – chleba i wina – wracała w historii Kościoła i wraca dzisiaj. Abyśmy byli pewni nauki katolickiej – a więc obiektywnie prawdziwej – na ten temat, przypomnijmy niniejsze słowa – Trydenckie wyznanie wiary złożone przez najświątobliwszego papieża Piusa IX oraz wszystkich ojców Soboru Watykańskiego:
Wyznaję także, iż nawet pod jedną tylko postacią przyjmujemy całego i nie umniejszonego Chrystusa oraz prawdziwy sakrament.
Przykazanie kościelne:
Przynajmniej raz w roku spowiadać się, a w czasie wielkanocnym Komunię Świętą przyjmować.
Kazanie na PONIEDZIAŁEK W OKTAWIE WIELKANOCY, 6.04.2026
Lekcja: Dz 10, 37-43
Ewangelia: Łk 24, 13-35
.
Kazanie na NIEDZIELĘ ZMARTWYCHWSTANIA, 5.04.2026
Lekcja: 1 Kor 5, 7-8
Ewangelia: Mk 16, 1-7
.
Wesołych Świąt!
Ks. Jacek Bałemba SDB
Kazanie na WIELKI CZWARTEK, 2.04.2026
Lekcja: 1 Kor 11, 20-32
Ewangelia: J 13, 1-15
Najświętsza Ofiara Mszy Świętej
i jej związek z Ofiarą Golgoty.
Wzniosły Sakrament Kapłaństwa.
Katolicki pasterz nie wysyła wiernych do synagogi.
Wdzięczne wspomnienie śp. Biskupów i Kapłanów,
którzy w ostatnich kilkudziesięciu latach
stawili opór modernizmowi.
.
Miejmy na uwadze przykazanie kościelne: Przynajmniej raz w roku spowiadać się, a w czasie wielkanocnym Komunię Świętą przyjmować.
W przygotowaniu do spowiedzi będą nam pomocne nauki zawarte w Katechizmie katolickim św. Piusa X. Czytajmy je niespiesznie i bardzo uważnie, aby dokładniej poznać wymogi Sakramentu Pokuty i aby spowiadać się lepiej.
O POKUCIE W ZNACZENIU OGÓLNYM – więcej
O SKUTKACH I KONIECZNOŚCI SAKRAMENTU POKUTY,
A TAKŻE O WARUNKACH GODNEJ SPOWIEDZI – więcej
O RACHUNKU SUMIENIA – więcej
O ŻALU ZA GRZECHY – więcej
O POSTANOWIENIU POPRAWY – więcej
O WYZNANIU GRZECHÓW SPOWIEDNIKOWI – więcej
O ODPRAWIENIU DOBREJ SPOWIEDZI – więcej
O ROZGRZESZENIU – więcej
O ZADOŚĆUCZYNIENIU CZYLI POKUCIE – więcej
„Kaznodzieje moi, prawcie kazania, a prawcie je przeciw niegodnym spowiedziom, albowiem wskutek złych spowiedzi więcej niż połowa chrześcijan idzie na potępienie” (Św. Teresa z Avili).
Kazanie na Niedzielę Palmową, 29.03.2026
Lekcja: Flp 2, 5-11
Ewangelia: Mt 26, 1 – 27, 66
.
Sequentia
Stabat Mater dolorósa
Juxta Crucem lacrimósa,
Dum pendébat Fílius.
Cujus ánimam geméntem,
Contristátam et doléntem,
Pertransívit gládius.
O quam tristis et afflícta
Fuit illa benedícta
Mater Unigéniti!
Quæ mærébat et dolébat,
Pia Mater, dum vidébat
Nati pœnas ínclyti.
Quis est homo, qui non fleret,
Matrem Christi si vidéret
In tanto supplício?
Quis non posset contristári,
Christi Matrem contemplári
Doléntem cum Fílio?
Pro peccátis suæ gentis
Vidit Jesum in torméntis
Et flagéllis súbditum.
Vidit suum dulcem Natum
Moriéndo desolátum,
Dum emísit spíritum.
Eja, Mater, fons amóris,
Me sentíre vim dolóris
Fac, ut tecum lúgeam.
Fac, ut árdeat cor meum
In amándo Christum Deum,
Ut sibi compláceam.
Sancta Mater, istud agas,
Crucifixi fige plagas
Cordi meo válide.
Tui Nati vulneráti,
Tam dignáti pro me pati,
Pœnas mecum dívide.
Fac me tecum pie flere,
Crucifíxo condolére,
Donec ego víxero.
Juxta Crucem tecum stare
Et me tibi sociáre
In planctu desídero.
Virgo vírginum præclára,
Mihi jam non sis amára:
Fac me tecum plángere.
Fac, ut portem Christi mortem,
Passiónis fac consórtem
Et plagas recólere.
Fac me plagis vulnerári,
Fac me Cruce inebriári
Et cruóre Fílii.
Flammis ne urar succénsus,
Per te, Virgo, sim defénsus
In die judícii.
Christe, cum sit hinc exíre.
Da per Matrem me veníre
Ad palmam victóriæ.
Quando corpus moriétur,
Fac, ut ánimæ donétur
Paradísi glória.
Amen.
Bolejąca Matka stała
U stóp krzyża, we łzach cała,
Kiedy na nim zawisł Syn.
A w Jej pełnej jęku duszy,
Od męczarni i katuszy,
Tkwił miecz ostry naszych win.
Jakże smutna i strapiona
Była ta błogosławiona,
Z której się narodził Bóg.
Jak cierpiała i bolała,
Jakże drżała, gdy widziała
Dziecię swe wśród śmierci trwóg.
Któryż człowiek nie zapłacze,
Widząc męki i rozpacze
Matki Bożej w żalu tym?
Któż od smutku się powstrzyma,
Mając Matkę przed oczyma,
Która cierpi z Synem swym?
Widzi, jak za ludzkie winy
Znosi męki Syn jedyny,
Jezus – jak Go smaga bat.
Widzi, jak samotnie kona
Owoc Jej czystego łona,
Dając życie za ten świat.
Matko, coś miłości zdrojem,
Przejmij mnie cierpieniem swoim,
Abym boleć z Tobą mógł.
Niechaj serce moje pała,
By radością mą się stała
Miłość, którą – Chrystus Bóg.
Matko święta, srogie rany,
Które zniósł Ukrzyżowany,
Wyryj mocno w duszy mej.
Męką, Syna rodzonego,
Co dla dobra cierpiał mego,
Ze mną się podzielić chciej.
Pragnę płakać w Twym pobliżu,
Cierpiąc z Tym, co zmarł na krzyżu,
Po mojego życia kres.
Chcę pod krzyżem stać przy Tobie,
Z Tobą łączyć się w żałobie,
I wylewać zdroje łez.
Panno czysta nad pannami,
Niechaj dobroć Twoja da mi
Płakać z żalu z Tobą współ.
Bym z Chrystusem konał razem,
Męki Jego był obrazem,
Rany Jego w sobie czuł.
Niech mnie do krwi rani zgraja,
Niech mnie męki krzyż upaja
I Twojego Syna krew.
W ogniu, Panno, niech nie płonę,
Więc mnie w swoją weź obronę,
Gdy nadejdzie sądu gniew.
Gdy kres dni przede mną stanie,
Przez Twą Matkę dojść mi, Panie,
Do zwycięstwa palmy daj.
Kiedy umrze moje ciało,
Niechaj duszę mą z swą chwałą,
Czeka Twój wieczysty raj.
Amen.
Tak pisali w 1969 roku do Pawła VI kardynał Alfredo Ottaviani i kardynał Antonio Bacci, w obronie Mszy Świętej w rycie rzymskim i przeciw nowemu sfabrykowanemu rytowi mszalnemu – novus ordo missae:
Jak dostatecznie udowadnia załączona krótka analiza krytyczna, będąca dziełem grupy doborowych teologów, liturgistów i duszpasterzy, novus ordo Missae – biorąc pod uwagę elementy nowe i podatne na rozmaite interpretacje, ukryte lub zawarte w sposób domyślny – tak w całości, jak w szczegółach, wyraźnie oddala się od katolickiej teologii Mszy św., sformułowanej na XX sesji Soboru Trydenckiego. Ustalając raz na zawsze kanony rytu, Sobór ten wzniósł zaporę nie do pokonania przeciw wszelkim herezjom atakującym integralność tajemnicy Eucharystii.
Mówi Pan nasz Jezus Chrystus: „Jam jest droga, i prawda, i życie” (J 14, 6).
„I wiemy, że Syn Boży przyszedł i dał nam umysł, abyśmy poznali prawdziwego Boga i byli w prawdziwym Synu jego. Ten jest prawdziwy Bóg i życie wieczne. Synaczkowie, strzeżcie się bałwanów” (1 J 5, 20-21).
„Jezus Chrystus wczoraj i dziś; ten sam i na wieki. Nie dajcie się zwodzić naukami rozmaitymi i obcymi” (Hbr 13, 8-9).
„I nie ma w nikim innym zbawienia. Nie ma bowiem innego imienia pod niebem, danego ludziom, w którym byśmy mieli być zbawieni” (Dz 4, 12).
„Jak przedtem mówiliśmy, tak i teraz znowu mówię: Jeśliby wam kto opowiadał ewangelię prócz tej, którąście otrzymali, niech będzie przeklęty” (Ga 1, 9).
„Zabiegają o was nie z czystych pobudek, lecz chcą was oderwać, abyście o nich zabiegali” (Ga 4, 17).
„Nie możemy mieć nic wspólnego z obcym błędem” (św. Ambroży).
„Ktokolwiek pragnie być zbawiony, przede wszystkim winien się trzymać katolickiej wiary.
Której jeśliby kto nie zachował całej i nienaruszonej, ten niewątpliwie zginie na wieki” (Anatazjańskie wyznanie wiary).
Słowo Prawdy. Słowo zawsze aktualne. Słowo oświetlające i interpretujące współczesne okoliczności. Sapienti sat.
Kazanie quasi-rekolekcyjne na Niedzielę Męki Pańskiej – Czarną, 22.03.2026
Lekcja: Hbr 9, 11-15
Ewangelia: J 8, 46-59
„Kto z Boga jest, słów Bożych słucha, wy dlatego nie słuchacie, że z Boga nie jesteście” (J 8, 47).
„W nich zatem wypełniły się owe straszliwe słowa: temu, który mówi przeciw Duchowi Świętemu nie zostanie wybaczone ani na tym świecie, ani przyszłym. Synagoga zbliża się do zaciągnięcia klątwy. Zatwardziała w swym błędzie nie chce widzieć ani słyszeć, celowo wypaczyła swój osąd, wygasiła w sobie światło Ducha Świętego. Będzie zmierzać coraz głębiej w zło i wreszcie wpadnie do przepaści” (Dom Prosper Guéranger).
Słowo Apokalipsy: „Bądź więc gorliwy i pokutuj” (Ap 3, 19)!
.
Kazanie na uroczystość św. Józefa, Oblubieńca NMP, 19.03.2026
Niech św. Józef będzie
– także w naszej Ojczyźnie –
coraz bardziej znany, czczony
i z ufnością wzywany!
.
Z okazji uroczystości świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, skromne przypomnienie o Oratorium Rzymskokatolickim św. Józefa we Wrocławiu.
Duszpasterstwo doraźne, powstałe za radą i z błogosławieństwem katolickiego biskupa, daje wiernym codzienny dostęp do skarbów katolickiego kultu i katolickiej doktryny.
Blog duszpasterstwa: Actualia – wejście
Więcej informacji – tutaj
Kazanie na IV Niedzielę Wielkiego Postu – Laetare, 15.03.2026
Lekcja: Ga 4, 22-31
Ewangelia: J 6, 1-15
Laetare!
Cud rozmnożenia chleba.
Najświętszy Sakrament – Chleb Życia.
„Kto święty, niech przystąpi,
kto nim nie jest, niech czyni pokutę”.
.
Et si iustus vix salvábitur, impius et peccator ubi parebunt?
A jeśli sprawiedliwy ledwo się zbawi, bezbożny i grzesznik gdzie się okażą?
1 P 4, 18
Pan nasz Jezus Chrystus mówi:
Nemo míttens manum suam ad arátrum, et respíciens retro, aptus est regno Dei.
Żaden, który rękę swą przyłożył do pługa, a ogląda się wstecz, nie jest zdatny do królestwa Bożego.
Łk 9, 62
Nic ponad Boga.
Kazanie na III Niedzielę Wielkiego Postu, 8.03.2026
Lekcja: Ef 5, 1-9
Ewangelia: Łk 11, 14-28
W czasie trwającego już kilkadziesiąt lat w strukturach kościelnych powszechnego zamętu doktrynalnego, mówią niektórzy: „Już nie wiadomo, komu wierzyć”. My tak nie mówmy. My powinniśmy dobrze wiedzieć, komu mamy wierzyć!
Pan nasz Jezus Chrystus jest Prawdą.
Pan nasz Jezus Chrystus głosi Prawdę.
Kościół Katolicki w swoim odwiecznym nauczaniu głosi Prawdę.
„Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki. Nie dajcie się zwodzić naukami rozmaitymi i obcymi” (Hbr 13, 8-9).
„Ta jest droga, chodźcie po niej, a nie zbaczajcie ani na prawo, ani na lewo!” (Iz 30, 21).
.
Dalejże, marny człowieczku! Opuść na chwilę swoje zajęcia, uchyl się nieco od nawału swych myśli. Odrzuć ciążące ci troski, odłóż pochłaniające cię prace. Zajmij się choć trochę Bogiem, spocznij w Nim przez chwilę.
Wejdź do wnętrza swego serca, wyklucz wszystko, co nie jest Bogiem i co nie prowadzi do Niego. Zamknij wejście i szukaj Jego samego.
Św. Anzelm, Proslogion
Nabierzmy więc otuchy i starajmy się znosić cierpliwie przeciwności, jakie Bóg na nas zsyła, i składajmy Mu je w ofierze łącznie z owymi cierpieniami, jakie Pan Jezus poniósł z miłości ku nam. Gdy krzyże nam dokuczają, wznośmy oczy ku niebu i pocieszajmy się nadzieją zbawienia. Wszystko jest mało, niczym jest wszystko, gdy idzie o wysłużenie sobie królestwa niebieskiego.
Św. Alfons Maria Liguori
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.