By dołączyć do grona Świętych w Niebie

Czy do zbawienia wystarczy być jakimkolwiek członkiem Kościoła?
Nie, do zbawienia nie wystarczy być jakimkolwiek członkiem Kościoła, ale konieczne jest być jego żywym członkiem.

Kto jest żywym członkiem Kościoła?
Żywymi członkami Kościoła są wyłącznie sprawiedliwi, to znaczy osoby znajdujące się w stanie łaski Bożej.

Kto jest martwym członkiem Kościoła?
Martwymi członkami Kościoła są wierni znajdujący się w stanie grzechu śmiertelnego.

(Św. Pius X, Katechizm)


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Elementy naszej pracy nad sobą codziennej

Pierwszy prawowity Papież przestrzega: Sobrii estote, vigiláte. Adversárius vester diábolus támquam leo rúgiens círcuit quaerens quem dévoret. Cui resístite fortes in fide. „Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży szukając kogo pożreć. Mocni w wierze przeciwstawcie się jemu!” (1 P 5, 8-9).
Porzucając codzienny trud pracy nad sobą, szybko stajemy się bezbronni i odsłaniamy diabłu nasz rozum i wolę. Nieroztropność!
Elementy pracy nad sobą codzienne to między innymi:

– Oko. Opanowanie i umartwienie wzroku.
– Modlitwa. Wierność codziennej modlitwie aż do ostatniego Zdrowaś Maryjo.

W czasach zamętu powszechnego – zagmatwanie coraz większe – dbajmy o dobro swojej duszy, ściślej: o zbawienie własnej duszy. Cierpliwie kontynuujmy naszą pracę nad sobą.
U podstaw: Zachowanie nieskazitelnego depozytu wiary, ze względu na autorytet Boga samego.
Przypomnienie istotne: Dla prowadzenia życia duchowego warunkiem podstawowym jest stabilne życie w łasce uświęcającej. Dbajmy o serce czyste codziennie!


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Święto Chrystusa Króla

Domini Nostri Jesu Christi Regis
Kol 1, 12-20;  J 18, 33-37

Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat!
Ks. Jacek Bałemba SDB, Kazanie na święto Chrystusa Króla
– z obszernymi fragmentami encykliki Piusa XI Quas primas –
wygłoszone 29.10.2017.


Pius XI, encyklika Quas primastekst łaciński i polski, audio

Akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Jezusowemu


„A przeto powagą Naszą Apostolską ustanawiamy święto Pana Jezusa Chrystusa – Króla, które ma być na całym świecie obchodzone rok rocznie w ostatnią niedzielę miesiąca października, tj. w niedzielę, poprzedzającą bezpośrednio uroczystość Wszystkich Świętych. Polecamy również, aby w tym samym dniu corocznie odnawiano poświęcenie się Sercu Pana Jezusa, który to akt śp. Poprzednik Nasz Pius X każdego roku odnawiać nakazał (…).
Na tę zaś uroczystość wydała się nam ostatnia niedziela października dlatego odpowiedniejszą, niż inne, bo ona zamyka prawie okres roku kościelnego; w ten sposób doroczne uroczystości, w których święcimy pamięć tajemnic żywota Jezusa Chrystusa, zakończą się i pomnożą świętem Chrystusa Króla – i – zanim obchodzić będziemy chwałę Wszystkich Świętych, wprzód sławić i chwalić będziemy Tego, który triumfuje we wszystkich Świętych i wybranych swoich. Niechaj więc obowiązkiem i staraniem Waszym będzie, Czcigodni Bracia, aby w dniu oznaczonym przed tą doroczną uroczystością wygłoszono w każdej parafii kazania do ludu, w których by ten lud dokładnie pouczony o istocie, znaczeniu i ważności tego święta, wezwano, by tak życie urządził i ułożył, iżby ono odpowiadało życiu tych, którzy wiernie i gorliwie słuchają rozkazów Boskiego Króla” (Pius XI, Quas primas).


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Przygotowanie do święta Chrystusa Króla

Ojciec Święty Pius XI ustanowił święto Chrystusa Króla, nakazując obchodzić je w ostatnią niedzielę października.
Doskonałym przygotowaniem do święta Chrystusa Króla będzie zapoznanie się z encykliką Quas primas audio.


„Na tę zaś uroczystość wydała się nam ostatnia niedziela października dlatego odpowiedniejszą, niż inne, bo ona zamyka prawie okres roku kościelnego; w ten sposób doroczne uroczystości, w których święcimy pamięć tajemnic żywota Jezusa Chrystusa, zakończą się i pomnożą świętem Chrystusa Króla – i – zanim obchodzić będziemy chwałę Wszystkich Świętych, wprzód sławić i chwalić będziemy Tego, który triumfuje we wszystkich Świętych i wybranych swoich. Niechaj więc obowiązkiem i staraniem Waszym będzie, Czcigodni Bracia, aby w dniu oznaczonym przed tą doroczną uroczystością wygłoszono w każdej parafii kazania do ludu, w których by ten lud dokładnie pouczony o istocie, znaczeniu i ważności tego święta, wezwano, by tak życie urządził i ułożył, iżby ono odpowiadało życiu tych, którzy wiernie i gorliwie słuchają rozkazów Boskiego Króla”.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Odpowiedzialność za dzieci i młodzież

„Lecz kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza. Biada światu z powodu zgorszeń! Muszą wprawdzie przyjść zgorszenia, lecz biada człowiekowi, przez którego dokonuje się zgorszenie” (Mt 18, 6-7).

Nikt nie zwolnił – i nie ma prawa zwolnić! – rodziców, duszpasterzy, katechetów, wychowawców i nauczycieli z odpowiedzialności za przekaz prawdy i dobra dzieciom i młodzieży. To także zakłada prewencję i ochronę dzieci i młodzieży przed fałszem i złem.
Szkoła będzie się stawała terenem coraz bardziej zuchwałych i bezczelnych eksperymentów na młodym pokoleniu. Istotowo sprawy ujmując, chodzi o promowanie fałszu, zła i zgorszenia.
Walec ideologiczny nie jest jednak nieuchronny. Należy się przyglądać, jakie programy i jacy ludzie przekraczają i przekraczać będą bramy szkół i przedszkoli. Należy reagować, jeśli promowane są fałsz, zło i zgorszenie. Trzeba doprowadzić do takich sytuacji, aby przed gorszycielami drzwi szkół i przedszkoli pozostały zamknięte szczelnie, jak kasa pancerna.

Pomylone głosy krytyki edukacji domowej, jakie docierają do nas w tych dniach z Watykanu, prowadzą do realistycznej smutnej konstatacji, że w sprawach edukacji katoliccy rodzice w niejednym przypadku nie znajdą dzisiaj katolickiej pomocy ze strony aktualnych establishmentowych czynników katolicyzmu reformowanego.
Walec ideologiczny nie jest nieuchronny. Każda młoda dusza uchroniona przed złem, przed błędem i przed zgorszeniem jest godna wielu rodzicielskich trudów, determinacji i działań mających na celu postawienie tamy gorszeniu młodego pokolenia w strukturach szkolnych i przedszkolnych w naszej Ojczyźnie i w środowiskach polonijnych.
Przypomnienie katechizmowe niech nam będzie ku mobilizacji i podejmowaniu decyzji i działań stosownych:

Dziewięć grzechów cudzych

Do grzechu radzić.
Grzech nakazywać.
Na grzech drugich zezwalać.
Innych do grzechu pobudzać.
Grzech drugich pochwalać.
Na grzech drugich milczeć.
Grzechu nie karać.
Do grzechu drugim pomagać.
Grzechu innych bronić.

I dodać możemy pozytywnie – dobrym uczynkiem będzie:

Do grzechu nie radzić.
Grzechu nie nakazywać.
Na grzech drugich nie zezwalać.
Innych do grzechu nie pobudzać.
Grzechu drugich nie pochwalać.
Na grzech drugich nie milczeć.
Grzech karać.
Do grzechu drugim nie pomagać.
Grzechu innych nie bronić.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

„Pan patrzy z nieba, widzi wszystkich synów ludzkich” (Ps 33(32), 13).

Przyroda (1)

„Panie, przenikasz i znasz mnie,
Ty wiesz, kiedy siadam i wstaję.
Z daleka przenikasz moje zamysły,
widzisz moje działanie i mój spoczynek
i wszystkie moje drogi są Ci znane” (Ps 139(138), 1-3).

„Wszystko odkryte i odsłonięte jest przed oczami Tego, któremu musimy zdać rachunek” (Hbr 4, 13).

Pan Bóg widzi. Prawda to pocieszająca, bo nie jesteśmy rzuceni w pustkę kosmosu, w zimną samotność bez nadziei.
Pan Bóg widzi. Prawda to wymagająca, bo zdamy przed Panem Bogiem sprawę ze swoich myśli, słów, decyzji i czynów.


„W ręku Jego i my, i nasze słowa,
roztropność wszelka i umiejętność działania” (Mdr 7, 16).

In ipso enim vivimus, et movemur, et sumus.
„Bo w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy” (Dz 17, 28).


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Różnica fundamentalna

Pan Jezus nie powiedział: „Idźcie i słuchajcie tych, do których was posyłam i czyńcie to, czego sobie życzą”, lecz: „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem” (Mt 28, 18-20).


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Akty strzeliste

W postępie w życiu wewnętrznym bardzo pomocne są akty strzeliste, czyli krótkie wezwania modlitewne zwrócone do Pana Boga, do Matki Bożej lub do Świętych, na przykład:

Najświętsze Serce Jezusa, zmiłuj się nad nami.
Maryjo Wspomożenie wiernych, módl się za nami.
Św. Józefie, módl się za nami.

Możemy korzystać z zaaprobowanych przez Kościół Katolicki litanii. Litanie, z mnogością wezwań, dają nam liczne możliwości wyboru pojedynczych wezwań.
Praktykujmy często – w różnych momentach dnia – tę krótką formę modlitwy: akty strzeliste. Będą nam bardzo pomocne, abyśmy codzienność naszą przeżywali w obecności Bożej.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Historia

Cenna poznawczo – zwłaszcza dla duchowieństwa – jest książka Gdzie jest Twoja Msza, kapłanie?, przywołująca głosy kilkunastu kapłanów, którzy po powszechnym narzuceniu Novus Ordo Missae, nigdy tejże nowej mszy nie odprawili oraz tych, którzy po jakimś okresie jej odprawiania, pozostali wierni Mszy Świętej w tradycyjnym rycie rzymskim.
Książka zawiera wiele ważnych szczegółów z ostatnich kilkudziesięciu lat historii Kościoła. Jeden z kapłanów, śp. Ks. Francis Le Blanc, wspominał:

„Mój arcybiskup był takim świątobliwym człowiekiem. Był na soborze, ale kiedy wrócił z Rzymu, był wrakiem. Taki młody, a jednak nie mógł tego znieść. Zmarł bardzo młodo, kompletnie załamany kierunkiem, który obrał Kościół”.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Rocznica Chrztu

chrzest (1)

Motyw osobisty. 56 lat temu, 13 października 1962 roku, w kościele św. Bonifacego we Wrocławiu, zostałem ochrzczony w tradycyjnym rycie przez Ks. Stanisława Dragułę. Chrzestnym był mój dziadek, śp. Józef Kaglik, chrzestną – moja ciocia, śp. Helena Sipowicz.
Piękne to były czasy, gdy udzielano powszechnie, jak przez wieki, chrztu w pełnym, kompletnym, tradycyjnym katolickim obrzędzie. Bogu niech będą dzięki.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube