Kazanie na uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła, 29.06.2025
Lekcja: Dz 12, 1-11
Ewangelia: Mt 16, 13-19
Nasza wiara to wiara Apostołów:
wiara katolicka i apostolska.
Wdzięczne wspomnienie
śp. Biskupa Richarda Williamsona
.
Kazanie na uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła, 29.06.2025
Lekcja: Dz 12, 1-11
Ewangelia: Mt 16, 13-19
Nasza wiara to wiara Apostołów:
wiara katolicka i apostolska.
Wdzięczne wspomnienie
śp. Biskupa Richarda Williamsona
.

I w okresie letnim przypomnijmy regułę zacną:
Sine verecundia nihil est rectum, nihil honestum.
Bez skromności nie ma nic prawego, nic szlachetnego.
Są dwie płcie: mężczyzna i niewiasta. Człowiek – mężczyzna i niewiasta – pochodzi od Boga.
Tak uczy Biblia, zgodnie z obiektywną prawdą:
Et creávit Deus hóminem ad imáginem suam; ad imáginem Dei creávit illum; másculum et féminam creávit eos (Gen 1, 27).
I stworzył Bóg człowieka na obraz swój, na obraz Boży stworzył go, mężczyzną i niewiastą stworzył ich (Rdz 1, 27).
Link podany poniżej odsyła do strony, która może być dla nas podstawową pomocą do rozpoczęcia nauki szlachetnego języka łacińskiego.
Na stronie zawarte są następujące elementy:
1. Bibliografia.
2. Wypowiedzi o języku łacińskim.
3. Alfabet łaciński.
4. Podstawowe reguły.
5. Teksty z akcentami oraz AUDIO i VIDEO.
6. Linki do innych modlitw – teksty i AUDIO.
Chętnie uczmy się łaciny. To język Kościoła Katolickiego, język naszego kręgu kulturowego, język polskiej kultury. – wejście
Kazanie na Niedzielę w Oktawie Bożego Ciała, 22.06.2025
Ewangelia: Łk 14, 16-24
Chciałbym Was dzisiaj zapytać:
Czy wy kochacie Pana Jezusa?
.
Kazanie na Boże Ciało, 19.06.2025
Lekcja: 1 Kor 11, 23-29
Ewangelia: J 6, 56-59
.

Czym jest Przenajświętszy Sakrament?
W Przenajświętszym Sakramencie, przez cudowną przemianę całej substancji chleba w Ciało Jezusa Chrystusa, a całej substancji wina w Jego najdroższą Krew, znajduje się prawdziwie, rzeczywiście i substancjalnie [vére, reáliter, substantiáliter] Ciało i Krew, Dusza i Bóstwo tego samego naszego Pana Jezusa Chrystusa pod postaciami chleba i wina jako nasz duchowy pokarm.
Czy w Przenajświętszym Sakramencie znajduje się ten sam Jezus Chrystus, który jest w niebie i narodził się na ziemi z Najświętszej Maryi Panny?
Tak, w Przenajświętszym Sakramencie znajduje się prawdziwie ten sam Jezus Chrystus, który jest w niebie i narodził się na ziemi z Najświętszej Maryi Panny.
Dlaczego wierzysz, że w Przenajświętszym Sakramencie rzeczywiście jest obecny Jezus Chrystus?
Wierzę, że w Przenajświętszym Sakramencie rzeczywiście jest obecny Jezus Chrystus, gdyż On sam o tym powiedział, a ponadto święty Kościół tego naucza.
Katechizm katolicki św. Piusa X
Kazanie na uroczystość Trójcy Przenajświętszej, 15.06.2025
Lekcja: Rz 11, 33-36
Ewangelia: Mt 28, 18-20
„Kto więc chce być zbawionym, tak niechaj o Trójcy trzyma”
(Atanazjańskie wyznanie wiary)
.
Czasy szeroko rozlanej herezji i prześladowania wiernych katolików. Św. Bazyli Wielki, Biskup, pisał:
Tylko jedno jest dziś przestępstwo, które napotyka na surową karę: wierne przestrzeganie tradycji naszych ojców. Z tego powodu pobożni wyrzucani są ze swych krajów i zsyłani na pustynię. Lud pogrążony jest w bezgranicznym smutku, w ciągłych łzach wylewanych w kraju i za granicą. Słychać płacz w miastach, na wsiach, na drogach, na pustyniach. Nie ma już miejsca na szczęście i duchową radość; nasze uroczystości zamieniły się w żałobę, nasze domy modlitwy zostały zamknięte, a ołtarze pozbawiono kultu.

Czasy szeroko rozlanej herezji i prześladowania wiernych katolików. Św. Atanazy, Biskup, pisał do wiernych:
Niech Bóg Was pocieszy. Co Was smuci (…) to fakt, że inni zajęli gwałtem świątynie, podczas gdy Wy w tym czasie jesteście ich pozbawieni. To prawda, że oni mają budynki – ale Wy macie wiarę apostolską. Mogą okupować kościoły, ale nie mają prawdziwej wiary.

Nie musimy wynajdywać „programów autorskich” zaradzenia trwającej już kilkadziesiąt lat sytuacji w Kościele Katolickim.
Nie powinniśmy wynajdywać „programów autorskich” zaradzenia trwającej już kilkadziesiąt lat sytuacji w Kościele Katolickim.
Fundamentalnie ważne i obligatoryjne w każdych okolicznościach jest trzymanie się katolickiej wiary, katolickiego kultu i katolickich reguł moralnych. Uczynimy już wiele, jeśli codziennie pilnie będziemy czytać katolickie tradycyjne katechizmy, będziemy przybywać wyłącznie na katolicką Mszę Świętą w rycie rzymskim odprawianą przez katolickich duchownych i dokładać będziemy starań, aby wiernie zachować 10 Przykazań Bożych.
Warto przypomnieć, że w tych trzech zakresach posłuszeństwo nie obowiązuje, kiedy krzewione są doktryny i wydawane są rozporządzenia obiektywnie sprzeczne z katolickim depozytem wiary.
W Atanazjańskim Wyznaniu wiary czytamy:
Quicúmque vult salvus esse, ante omnia opus est ut téneat cathólicam fidem.
Quam nisi quisque íntegram inviolatámque serváverit, absque dubio in aetérnum períbit.
„Ktokolwiek pragnie być zbawiony, przede wszystkim winien się trzymać katolickiej wiary.
Której jeśliby kto nie zachował całej i nienaruszonej, ten niewątpliwie zginie na wieki”.
Perspektywy wierności są szeroko otwarte. Z łaską Bożą – podołamy.

Dwie precyzacje terminologiczne: mówimy o wierze katolickiej, jedynej prawdziwej wierze, jedynej wierze dającej zbawienie. Niezmodernizowanej.
Mówimy o Kościele Katolickim, jedynym prawdziwym Kościele, założonym na Piotrowej opoce przez Pana naszego Jezusa Chrystusa – prawdziwego Boga i prawdziwego Człowieka, jedynego Zbawiciela (Mt 16, 18-19). Nie „posoborowym” czy „synodalnym”. O Kościele, który od początku jest i pozostaje: jeden, święty, katolicki i apostolski.
Fundamentem Europy jest wiara katolicka i Kościół Katolicki. I najskuteczniejszą zaporą przeciw anty-Chrystusowym scenariuszom zarządzania światem jest wiara katolicka i Kościół Katolicki, a w wymiarze indywidualnym – każda dusza święta, wierna katolickiej wierze.
I to jest zwycięstwo, które zwycięża świat: wiara nasza (1 J 5, 4).
Kazanie na Zesłanie Ducha Świętego, 8.06.2025
Lekcja: Dz 2, 1-11
Ewangelia: J 14, 23-31
„Nie możemy mieć nic wspólnego z obcym błędem”
(św. Ambroży)
Duch Święty prowadzi do Najświętszej Ofiary Mszy Świętej.
Diabeł od Mszy Świętej odwodzi.
Ty PRZYBYWAJ do stóp ołtarza,
a do Twojej duszy PRZYBĘDZIE Duch Święty!
.

HYMN DO DUCHA ŚWIĘTEGO
O Stworzycielu Duchu, przyjdź,
Nawiedź dusz wiernych Tobie krąg,
Niebieską łaskę zesłać racz
Sercom, co dziełem są Twych rąk.
Pocieszycielem jesteś zwan,
I najwyższego Boga dar,
Tyś namaszczeniem naszych dusz,
Zdrój żywy, miłość, ognia żar.
Ty darzysz łaską siedemkroć,
Bo moc z prawicy Ojca masz;
Przez Ojca obiecany nam,
Mową wzbogacasz język nasz.
Światłem rozjaśnij naszą myśl,
W serca nam miłość świętą wlej,
I wątłą słabość naszych ciał
Pokrzep stałością mocy swej.
Nieprzyjaciela odpędź w dal
I Twym pokojem obdarz wraz;
Niech w drodze za przewodem Twym
Miniemy zło, co kusi nas.
Daj nam przez Ciebie Ojca znać,
Daj, by i Syn poznany był,
I Ciebie, jedno Tchnienie Dwóch,
Niech wyznajemy z wszystkich sił.
Niech Bogu Ojcu chwała brzmi,
Synowi, który zmartwychwstał,
I Temu, co pociesza nas,
Niech hołd wieczystych płynie chwał.
V. Ześlij Ducha Twego, a powstanie życie.
R. I odnowisz oblicze ziemi.
Módlmy się. Boże, któryś pouczył serca wiernych światłem Ducha Świętego, daj nam w tymże Duchu poznać, co jest prawe i Jego pociechą zawsze się radować. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Veni Creator
Veni Creátor Spíritus,
mentes tuórum vísita,
imple supérna grátia,
quæ tu creásti péctora.
Qui díceris Paráclitus,
Altíssimi donum Dei,
fons vivus, ignis cáritas,
et spiritális únctio.
Tu septifórmis múnere,
dígitus patérnæ déxteræ,
tu rite promíssum Patris
sermóne ditans gúttura.
Accénde lumen sénsibus,
infúnde amórem córdibus,
infirma nostri córporis
virtúte firmans pérpeti.
Hostem repéllas lóngius
pacémque dones prótinus;
ductóre sic te prǽvio
vitémus omne nóxium.
Per Te sciámus da Patrem
noscámus atque Fílium,
teque utriúsque Spíritum
credámus omni témpore.
Deo Patri sit glória,
et Fílio, qui a mórtuis
surréxit, ac Paráclito,
in sæculórum sǽcula.
Amen.
Véni Sáncte Spíritus, réple tuórum córda fidélium, et túi amóris in éis ígnem accénde.
V. Emítte Spíritum túum et creabúntur.
R. Et renovábis fáciem térrae.
Oremus: Déus, qui córda fidélium Sáncti Spíritus illustratióne docuísti: da nóbis in eódem Spíritu récta sápere, et de éius sémper consolatióne gaudére. Per Chrístum Dóminum nóstrum. Amen.
SEKWENCJA
Przybądź, Duchu Święty,
Ześlij z nieba wzięty
Światła Twego strumień.
Przyjdź, Ojcze ubogich,
Przyjdź, Dawco łask drogich,
Przyjdź, Światłości sumień.
O, najmilszy z gości,
Słodka serc radości,
Słodkie orzeźwienie.
W pracy Tyś ochłodą,
W skwarze żywą wodą,
W płaczu utulenie.
Światłości najświętsza,
Serc wierzących wnętrza
Poddaj Twej potędze.
Bez Twojego tchnienia
Cóż jest wśród stworzenia?
Jeno cierń i nędze.
Obmyj, co nieświęte,
Oschłym wlej zachętę,
Ulecz serca ranę.
Nagnij, co jest harde,
Rozgrzej serca twarde,
Prowadź zabłąkane.
Daj Twoim wierzącym,
W Tobie ufającym,
Siedmiorakie dary.
Daj zasługę męstwa,
Daj wieniec zwycięstwa,
Daj szczęście bez miary.
Sequentia
Veni, Sancte Spíritus,
et emítte cǽlitus
lucis túæ rádium.
Veni, pater páuperum,
veni, dator múnerum,
veni, lumen córdium.
Consolátor óptime,
dulcis hóspes ánimæ,
dulce refrigérium.
In labóre réquies,
in æstu tempéries,
in fletu solácium.
O lux beatíssima,
reple cordis íntima
tuórum fidélium.
Sine tuo númine,
nihil est in hómine,
nihil est innóxium.
Lava quod est sórdidum,
riga quod est áridum,
sana quod est sáucium.
Flecte quod est rígidum,
fove quod est frígidum,
rege quod est dévium.
Da túis fidélibus,
in te confidéntibus,
sácrum septenárium.
Da virtútis méritum,
da salútis éxitum,
da perénne gáudium.
WEZWANIE DUCHA ŚWIĘTEGO
Przyjdź, Duchu Święty, napełnij serca Twych wiernych i zapal w nich ogień Twojej miłości.
V. Ześlij Ducha Twego, a powstanie życie.
R. I odnowisz oblicze ziemi.
Módlmy się. Boże, któryś pouczył serca wiernych światłem Ducha Świętego, daj nam w tymże Duchu poznać, co jest prawe i Jego pociechą zawsze się radować. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Veni, Sancte Spiritus, reple tuorum corda fidelium, et tui amoris in eis ignem accende.
V. Emitte Spíritum tuum et creabúntur.
R. Et renovábis faciem terrae.
Oremus: Deus, qui corda fidelium Sancti Spíritus illustratione docuísti: da nobis in eodem Spíritu recta sápere, et de eius semper consolatione gaudére. Per Christum Dominum nostrum. Amen.

Spowiedź powinno się odbywać w wielkim duchu wiary, pamiętając, że spowiednik zastępuje Pana Jezusa: jest on sędzią, gdyż sakrament ten udziela się w formie sądu: Ego te absolvo…; jest on również ojcem duchownym i lekarzem, który życzliwe przepisuje lekarstwa, jeśli mu dobrze przedstawić swoją chorobę.
Nie wystarcza wobec tego oskarżenie mgliste, które nic nie powie spowiednikowi, jak np.: miałem roztargnienia na modlitwie. Trzeba się oskarżyć: byłem specjalnie roztargniony przez niedbalstwo w tym ćwiczeniu pobożnym, ponieważ przygotowałem się do niego źle, bez skupienia, lub ponieważ nie walczyłem z roztargnieniami pochodzącymi z drobnej urazy, z jakiegoś przywiązania zbyt uczuciowego, czy z ciekawości. Należy również przypomnieć powzięte postanowienia i powiedzieć, czy się je spełniło lepiej czy gorzej. Tym sposobem uniknie się rutyny i niedbalstwa.
Trzeba szczególnie pobudzać się do skruchy i do dobrych postanowień, które są koniecznym jej następstwem (…).
Czyż może być prawdziwszy i niezbędniejszy akt pokory, jak szczere wyznanie popełnionych błędów! Jest to lekarstwo na pychę, która jest korzeniem wszystkich grzechów (…).
Akt pokuty, którym jest skrucha, jest żalem za grzech, wyrzeczeniem się go, ponieważ nie podoba się on Bogu i oddala nas od Niego. Toteż dusza nawraca się, powraca do Pana, od którego odwróciła się przez grzech śmiertelny lub oddaliła przez grzech powszedni. Zbliża się i rzuca – jeśli tak można powiedzieć – z ufnością i miłością w ramiona miłosierdzia.
O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie

Duch Święty prowadzi do Najświętszej Ofiary Mszy Świętej.
Diabeł od Mszy Świętej odwodzi.

U podstaw przezwyciężenia trwającego już kilkadziesiąt lat zamętu powszechnego w strukturach kościelnych leży nieskorumpowana, prawdziwa odpowiedź na pytanie:
Czy religia krzewiona od kilkudziesięciu lat w oficjalnych strukturach kościelnych jest tą samą religią – katolicką – którą Kościół Katolicki krzewił nieomylnie przez dwadzieścia wieków?
Od nieskorumpowanej, prawdziwej odpowiedzi na powyższe pytanie zawisła nadzieja przywrócenia Chrystusowego ładu w strukturach kościelnych.
Od nieskorumpowanej, prawdziwej odpowiedzi na powyższe pytanie zawisła nasza wierność Prawdzie i nasze zbawienie, tylko bowiem wiara katolicka – jako jedyna prawdziwa – daje zbawienie.
Dziwić się należy, że wielu nie stawia tak elementarnego pytania. My je stawiajmy – z powagą i rzetelnie.
Kazanie na Niedzielę podczas Oktawy Wniebowstąpienia, 1.06.2025
Lekcja: 1 P 4, 7-11
Ewangelia: J 15, 26 – 16, 4
Miłość za miłość
Perspektywy dobra są szeroko otwarte!
.
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.