Kazanie na Niedzielę w Oktawie Bożego Narodzenia, 29.12.2024
Lekcja: Ga 4, 1-7
Ewangelia: Łk 2, 33-40
.
Kazanie na Niedzielę w Oktawie Bożego Narodzenia, 29.12.2024
Lekcja: Ga 4, 1-7
Ewangelia: Łk 2, 33-40
.
Kazanie na święto Św. Szczepana, Pierwszego Męczennika, 26.12.2024
Lekcja: Dz 6, 8-10; 7, 54-59
Ewangelia: Mt 23, 34-39
.
Kazanie na Boże Narodzenie – Msza w dzień, 25.12.2024
Lekcja: Hbr 1, 1-12
Ewangelia: J 1, 1-14
.

Wszystkim Wiernym przybywającym do naszego oratorium oraz Wiernym z Polski i z zagranicy związanym z naszym duszpasterstwem składamy najserdeczniejsze życzenia błogosławieństwa Bożego oraz radosnych, pełnych pokoju, błogosławionych świąt Bożego Narodzenia.
Ks. Jacek Bałemba SDB
Ks. Dariusz Kowalczyk SDB
Kazanie na Pasterkę, 25.12.2024
.
Kazanie na IV Niedzielę Adwentu, 22.12.2024
Lekcja: 1 Kor 4, 1-5
Ewangelia: Łk 3, 1-6
Już wkrótce będziemy się radować,
świętując tajemnicę Bożego Narodzenia – fakt historyczny!
.

„Nie każdy oczywiście może w dniu powszednim zjawić się na Mszy Świętej. Ale kto może, ten nie powinien tego zaniedbywać”.
Pilnie i po wielekroć czytajmy naukę katolickich tradycyjnych katechizmów na temat Najświętszego Sakramentu i Mszy Świętej. Wierzmy z pełnym przekonaniem w to, co czytamy! I swoją – w miarę możliwości – częstą obecnością dawajmy świadectwo naszej wiary, miłości i gorliwości Eucharystycznej.
Gorliwy prałat wołał przed laty:
Żaden dzień bez Bożej służby! W każdy dzień otrzymujemy dobrodziejstwa niebios. Cóż zatem bardziej oczywistego jak codzienne dziękczynienie? Żaden dzień bez Mszy Świętej!
Grzeszymy codziennie i ściągamy na siebie Boże kary. Cóż rozumniejszego jak codzienna pokutna ofiara i prośba o przebaczenie i łaskę? Żaden dzień bez Mszy Świętej!
Ustawicznie potrzebujemy pomocy Najwyższego tak dla ciała jak i dla duszy. Bez Niego nic nie możemy. Każdy zatem rozumie, że dlatego codziennie trzeba składać ofiarę błagalną. Żaden dzień bez Mszy Świętej! (…).
Nie ma nic niemożliwego! Nie każdy oczywiście może w dniu powszednim zjawić się na Mszy Świętej. Ale kto może, ten nie powinien tego zaniedbywać. W dawnych dobrych czasach przyjmowano jako regułę, by przynajmniej ktoś jeden z każdego domu przychodził na Ofiarę (…). Przy dobrej woli byłoby i to możliwe, by nasze kościoły były codziennie napełnione po brzegi.
Ks. Robert Mäder, Serce naszej wiary. Rozważania o Mszy Świętej

Módlmy się o zbawienie tych, którzy nas do zbawienia prowadzą.
Budująca była pokora św. Pawła Apostoła: … żebym przypadkiem innym przepowiadając, sam nie został odrzucony (1 Kor 9, 27).

W środę, piątek i sobotę po III Niedzieli Adwentu przypadają Suche Dni zimowe.
Każda z czterech pór roku rozpoczyna się okresem pokutnym, zwanym po łacinie dla tejże przyczyny Quátuor témpora, po polsku zwyczajowo – Suche Dni. Zwyczaj ten sięga już pierwszych wieków Kościoła, ale formę dzisiejszą przybrał za Grzegorza VII w XI wieku.
Suche dni składają się z trzech dni postu: środy, piątku i soboty, z których sobota jest najważniejszym. Celem ich jest poświęcenie Bogu poszczególnych okresów uprawy ziemi, uproszenie Bożego błogosławieństwa dla pracy ludzkiej oraz przygotowanie do udzielanych w sobotę święceń duchownych przez pokutę i modlitwę całego Kościoła.
Suche Dni zimowe przypadające w Adwencie przybrały ponadto charakter przygotowania do świąt Bożego Narodzenia (por. Mszał Rzymski).
W Suche Dni zachowujemy post ścisły, to znaczy powstrzymujemy się od spożywania potraw mięsnych i spożywamy trzy posiłki, w tym tylko jeden do syta.
Kazanie na III Niedzielę Adwentu – Gaudete, 15.12.2024
Lekcja: Flp 4, 4-7
Ewangelia: J 1, 19-28
„Prostujcie drogę Panu!” (J 1, 23)
.
Pośród wielkości łaski działającej w duszy św. Pawła Apostoła i przez niego dla dobra innych – która, jak sam pisze, działała w nim potężnie (zob. Kol 1, 29) – przyszło Apostołowi Narodów znosić oścień, bodziec ciała, dla zachowania jego duszy w pokorze. Św. Paweł nie precyzuje, o jaki oścień chodzi. Egzegeci widzą tu przypuszczalnie jakąś chorobę przewlekłą i przykrą, utrudniającą apostolstwo, bądź jakieś upokarzające pokusy przeciwne czystości, bądź też wyrzuty sumienia za dawne życie prześladowcy Kościoła. Sam Apostoł pisze:
Ażebym zaś nie wynosił się dla wielkości objawień, dany mi jest bodziec ciała mego, anioł szatana, który by mnie policzkował. Dlatego trzykrotnie prosiłem Pana, aby ode mnie odstąpił. I rzekł mi: «Wystarczy ci łaska moja, gdyż moc w słabości się doskonali» (2 Kor 12, 7-9).

Wyrazem naszej wiary i miłości do Najświętszej Ofiary Mszy Świętej jest częsta – o ile to możliwe – obecność u stóp ołtarza. Jak najczęstsza.

Już teraz przygotowujmy swoją duszę na chwilę śmierci – najważniejszy moment naszego życia, decydujący o tym, co z nami będzie po śmierci: czy znajdziemy się w niebie, czy w piekle.
W naszych codziennych pacierzach miejmy modlitwę do św. Józefa o dobrą śmierć – dobrą, to znaczy w łasce uświęcającej i z ufnością w Bogu.
Modlitwy do św. Józefa o dobrą śmierć znajdziemy w katolickich tradycyjnych modlitewnikach. Ale możemy o dobrą śmierć modlić się, po prostu odmawiając codziennie i uważnie Litanię do św. Józefa, w której znajdują się słowa:
Patronie umierających, módl się za nami.
A także Modlitwę do św. Józefa po Różańcu, która kończy się słowami:
Otaczaj każdego z nas nieustanną opieką, abyśmy za Twoim przykładem i Twoją pomocą wsparci mogli żyć świątobliwie, umrzeć pobożnie i osiągnąć wieczną szczęśliwość w niebie. Amen.
Do wielkiej ufności w pomoc św. Józefa woła nas serdecznie Ks. W. Mrowiński T.J. w dziełku Miesiąc marzec:
Przyłącz, Bracie miły, do modlitw czcicieli św. Józefa i swoje modlitwy, a bądź przekonanym, że jeżeli ty ze serca czcić Go będziesz, On przyczyną swoją błogosławieństwo i obfite łaski wypraszać ci będzie.

Całe nasze życie – a więc i każdy dzień – to szeroko otwarte możliwości realizacji dobra.
Dobro realizujmy przez:
dobre myśli,
dobre decyzje,
dobre słowa,
dobre czyny.
Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie dla dobrych uczynków, które Bóg przygotował, abyśmy je wypełniali (Ef 2, 10).
Kazanie na uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, 8.12.2024
Lekcja: Prz 8, 22-35
Ewangelia: Łk 1, 26-28
.
Alma Redemptóris Mater, quæ pérvia cæli porta manes,
et stella maris, succúrre cadénti,
Súrgere qui curat, pópulo: tu quæ genuísti,
Natúra miránte, tuum sanctum Genitórem,
Virgo prius ac postérius, Gabriélis ab ore
Sumens illud Ave, peccatórum miserére.
Święta Odkupiciela Matko, któraś otwartą nieba bramą pozostała,
Gwiazdo morza! Wspomóż upadły lud,
Gdy powstać usiłuje. Tyś zrodziła
Ku zdumieniu całej natury, Twojego Świętego Stworzyciela,
Panną będąc przedtem i potem, pozdrowiona usty Gabriela,
Okaż miłosierdzie grzesznikom.
Wolne tłumaczenie:
Matko Odkupiciela, z niewiast najsławniejsza,
Gwiazdo morska, do nieba ścieżko najprościejsza,
Tyś jest przechodnią bramą do raju wiecznego,
Tyś jedyną nadzieją człowieka grzesznego.
Racz podźwignąć, prosimy, lud upadający,
W grzechach swych uwikłany, powstać z nich pragnący.
Tyś cudownie zrodziła światu Zbawiciela,
Tyś sama wykarmiła Twego Stworzyciela.
Panno przedtem i potem z świata podziwieniem,
Uczczona Gabriela wdzięcznym pozdrowieniem;
Racz się wstawić, o Panno, za nami grzesznymi,
Ratuj nas, opiekuj się sługami Twoimi.
Szkoła, dom i prawda. Na przykład za komuny nauczaną w szkołach historię prostowano w wielu polskich domach – ku pożytkowi dziatwy.
Analogicznie dzisiaj, wobec wkraczających coraz nachalniej do szkół treści szkodliwych i demoralizujących, trzeba w domach prostować błędne treści – ku pożytkowi dziatwy.

Pan Bóg przykazuje: Pamiętaj, abyś dzień święty święcił. Od tego Bożego przykazania nie ma możliwości dyspensy. Dzień święty należy święcić.
Kościół Katolicki precyzuje: W niedziele i święta nakazane nabożnie brać udział we Mszy Świętej. Od tego kościelnego przykazania można się dyspensować z poważnych racji. Nie jest poważną racją wyjazd na urlop.

W laboratoriach ideologicznych – także w Polsce – knuje się nachalne działania, mające za skutek demoralizację i gorszenie dzieci i młodzieży. Już się to po części dzieje, a gorszący proceder jest rozwojowy, z akceptacją i poparciem władz ministerialnych. Szkoła miejscem demoralizacji i zgorszenia. Autorytet Pana Boga, Kościoła Katolickiego, rodziców i prawych nauczycieli podważony, a państwo w roli nadzorcy, regulatora i egzekutora super-nadrzędnego. Kto montuje i narzuca taki układ społeczny, występuje przeciwko Bożemu porządkowi i szkodzi społeczeństwu.
Ojciec święty Leon XIII w encyklice Diutúrnum illud naucza o odmowie posłuszeństwa władzy:
Jeden jest tylko powód uwalniający ludzi od posłuszeństwa, mianowicie gdyby żądano od nich czegoś przeciwnego prawu naturalnemu albo Bożemu, tam bowiem, gdzie zachodzi pogwałcenie prawa natury lub woli Bożej, zarówno sam rozkaz, jak wykonanie go byłoby zbrodnią. Gdyby więc ktoś znalazł się w tym położeniu, iż miałby do wyboru nie usłuchać rozkazów Boga albo panujących, powinien postąpić według słów Jezusa Chrystusa, nakazujących oddać: „co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu” (Mt 22, 21), a idąc za przykładem Apostołów śmiało odpowiedzieć: „Więcej trzeba słuchać Boga, aniżeli ludzi” (Dz 5, 29). I nie zarzucać tym, którzy w ten sposób postępują, iż łamią obowiązek posłuszeństwa, jeśli bowiem wola panujących jest w sprzeczności z wolą i prawami Boga, to oni sami władzy swej granice przekraczają i sprawiedliwość odwracają. Władza ich traci wówczas swą podstawę, albowiem gdzie nie ma sprawiedliwości, nie może być władzy.
Rodzice powinni poznawać programy szkolne oraz pamiętać, że ponoszą odpowiedzialność przed Panem Bogiem za wychowanie i kształcenie swoich dzieci, a szkoła ma tylko rolę pomocniczą. Niestety, coraz wyraźniejsze stają się tendencje do przypisywania państwu roli nadzorcy-molocha, który uzurpuje sobie prawo nadrzędnego wglądu w życie małżeńskie, rodzinne i w sprawy wychowania. Pawka Morozow i inne podobne zjawiska otumanienia młodego pokolenia mogą się okazać nie tylko tragiczno-groteskowym epizodem przeszłości ze Wschodu.
Pocieszające, że choć część rodziców i garstka nauczycieli trzyma rękę na pulsie i reaguje czytelnie na niecne plany zdemoralizowanych ideologów i urzędników państwowych. Należy w tym zakresie podejmować dalsze działania – z rozwagą i odwagą.
Pan nasz Jezus Chrystus mówi:
Kto by zaś zgorszył jednego z tych małych, którzy we Mnie wierzą, lepiej by mu było, aby zawieszono kamień młyński u szyi jego i zatopiono go w głębokościach morskich. Biada światu dla zgorszenia, albowiem muszą przyjść zgorszenia; wszelako biada temu człowiekowi, przez którego zgorszenie przychodzi (Mt 18, 6-7).
Kazanie na I Niedzielę Adwentu, 1.12.2024
Lekcja: Rz 13, 11-14
Ewangelia: Łk 21, 25-33
Adwent przeżyjmy jako czas DOBRA i NADZIEI!
Nawet nie zawracajmy sobie głowy grzechem!
.
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.