Kazanie na I Niedzielę Adwentu, 30.11.2025
Lekcja: Rz 13, 11-14
Ewangelia: Łk 21, 25–33
Adwent.
Czas pokuty, czas łaski, czas nadziei.
Żyjmy jak w jasny dzień!
Umiłujmy skupienie i milczenie,
by więź z Panem Jezusem pogłębiać.
.
Kazanie na I Niedzielę Adwentu, 30.11.2025
Lekcja: Rz 13, 11-14
Ewangelia: Łk 21, 25–33
Adwent.
Czas pokuty, czas łaski, czas nadziei.
Żyjmy jak w jasny dzień!
Umiłujmy skupienie i milczenie,
by więź z Panem Jezusem pogłębiać.
.

8 grudnia przypada uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Jedno z największych świąt maryjnych w ciągu roku. Do tej uroczystości przygotujmy się przez nowennę, którą rozpoczynamy dzisiaj.
Przedłóżmy Matce Bożej intencje, w których tegoroczną nowennę odprawić pragniemy.
Odmawiajmy codziennie modlitwy przypisane na poszczególne dni nowenny.
Ofiarujmy Matce Bożej każdego dnia nowenny jakieś małe umartwienie bądź dobry uczynek.
W dniach nowenny przygotujmy się dobrze i odprawmy dobrą spowiedź.
Odprawmy tę nowennę z wielką gorliwością i z wielką pobożnością! – więcej
Materiały tekstowe i śpiewy Nowenny – więcej

Dobiega końca rok kościelny.
Przepraszajmy w tych dniach Pana Boga – Najwyższe Dobro – za nasze grzechy popełnione myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem, przepraszajmy za wszystkie nasze wobec Pana Boga niestosowności, nieuszanowania, lekkomyślność, zapomnienie.
Dobrze to będzie dla naszej duszy: w tych dniach kończącego się roku kościelnego dobrze się przygotować i odprawić dobrą, szczerą i pokorną spowiedź. Dobre zakończenie roku kościelnego!

Dobiega końca rok kościelny.
Bądźmy wdzięczni Panu Bogu za to, że pozwolił nam przeżyć kolejny rok naszego życia – w blasku Jego łaski i prawdy. Podziękujmy w tych dniach Panu Bogu serdecznie za wszelkie dobra natury i łaski, jakie otrzymaliśmy w kończącym się roku kościelnym z Jego ręki.
Kazanie na XXIV i Ostatnią Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, 23.11.2025
Lekcja: Kol 1, 9-14
Ewangelia: Mt 24, 15–35
Zakończmy rok kościelny
i wejdźmy w nowy rok kościelny
z wielką ufnością w Bogu!
.

Związanie się wyłącznie z Mszą Świętą w rycie rzymskim nie jest wystąpieniem przeciwko Kościołowi Katolickiemu.

„Jak Święci twierdzą ogólnie, kto nie idzie naprzód po drodze Pańskiej, ten się cofa” (św. Alfons Maria Liguori).
Dobiega końca rok kościelny. Idźmy naprzód po drodze Pańskiej!
MODLITWA
Bądźmy pilni i systematyczni w codziennej modlitwie. Klękajmy codziennie rano i wieczorem przed Bogiem. Klękajmy do modlitwy.
SAKRAMENTY
Bądźmy pilni i systematyczni w przystępowaniu do Sakramentów świętych: Komunii Świętej i spowiedzi.
Bądźmy pilni i systematyczni w przybywaniu na Mszę Świętą – w niedzielę i święta nakazane, a jeśli możemy, w ciągu tygodnia, jeśli możemy – codziennie.
Czytamy w Katechizmie katolickim św. Piusa X:
Czy częste przystępowanie do Komunii Świętej jest dobre i pożyteczne?
Częste przystępowanie do Komunii Świętej jest bardzo dobre, a Kościół życzyłby sobie, abyśmy z dobrym przygotowaniem przyjmowali Komunię Świętą nawet codziennie.
Czy częste przystępowanie do spowiedzi jest dobrą rzeczą?
Tak, częste przystępowanie do spowiedzi jest bardzo dobrą rzeczą, gdyż sakrament pokuty nie tylko przynosi odpuszczenie grzechów, ale udziela również łask potrzebnych do tego, aby w przyszłości unikać grzechów.
LEKTURA
I bądźmy pilni i systematyczni w codziennej lekturze. Czytajmy codziennie katolickie tradycyjne katechizmy, czytajmy codziennie żywoty Świętych, czytajmy codziennie katolickie tradycyjne pouczenia o życiu duchowym.
Św. Izydor z Sewilli, wielce światły Biskup, naucza:
„Oczyszczamy się modlitwami, dokształcamy czytaniem; jedno i drugie jest dobre, jeśli można sobie na to pozwolić równocześnie; jeżeli nie, to lepiej modlić się, niż czytać.
Kto chce być zawsze z Bogiem, powinien często modlić się i czytać. Albowiem, kiedy modlimy się, rozmawiamy z samym Bogiem, kiedy natomiast czytamy, Bóg mówi z nami.
Wszelki postęp ma swój początek w czytaniu i rozważaniu. To, czego nie wiemy, poznajemy z lektury, to zaś, czego nauczyliśmy się, utrwalamy w pamięci przez rozważanie.
Czytanie ksiąg świętych przynosi podwójną korzyść: wyrabia zdolność umysłu do pojmowania oraz odwraca człowieka od marności światowych i prowadzi do umiłowania Boga”.
SŁUCHANIE KATOLICKICH BISKUPÓW I KAPŁANÓW
I chętnie słuchajmy – nielicznych dzisiaj – katolickich biskupów i kapłanów, którzy święcie strzegą i wiernie wyjaśniają katolicki depozyt wiary.
Pan nasz Jezus Chrystus mówi: „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale wszelkim słowem, które pochodzi z ust Bożych” (Mt 4, 4). A słuchaj po to, abyś Pana Boga bardziej kochał. I słuchaj po to, abyś coraz pilniej wypełniał Jego wolę.
Jedna ze świętych, będąc już bliska śmierci, wspominała, co najpiękniejszego usłyszała w kazaniach.
DOBRE SPEŁNIANIE OBOWIĄZKÓW
I bądźmy pilni i systematyczni w spełnianiu naszych codziennych obowiązków – małżeńskich, rodzinnych, zawodowych, obowiązków wobec Boga i ludzi.
Dobrze wykorzystujmy czas dany nam przez Boga, czyniąc to, co dobre i miłe Bogu, a unikając tego, co złe, niepożyteczne, szkodliwe i zbędne.
Kościół Katolicki jak dobra matka przychodzi nam z pomocą w tym trudzie zaszczytnym, daje nam pokarm Prawdy i daje nam skarb łaski. Każdej duszy. Mojej duszy! Jak mówi katechizm: „Uświęcenie pojedynczych ludzi jest celem prawdziwego Kościoła”.
Uświęcajmy się zatem, póki łaskawy Pan Bóg czas nam daje!
Kazanie na XXIII Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, 16.11.2025
Lekcja: Flp 3, 17 – 4, 3
Ewangelia: Mt 9, 18 – 26
Trwajmy w Panu naszym Jezusie Chrystusie.
Jego słuchajmy.
Jego Słowa słuchajmy.
Jego poważajmy.
Jego czcijmy.
Jego łaskę w sakramentach świętych przyjmujmy.
Za Nim idźmy!
Dobiega końca rok kościelny.
Wzmóżmy czuwanie nad naszą duszą!
.
Biskup Richard Williamson nie był sedewakantystą. Podobnie tzw. Ruch Oporu, Katolicki Ruch Oporu (de facto niesformalizowany, jednak jakoś odwołujący się do Bp. Williamsona), co do zasady nie jest ruchem sedewakantystycznym. Sam Biskup pisał niejednokrotnie o trwającym już kilkadziesiąt lat problemie rozziewu pomiędzy Autorytetem a Prawdą i był w stanie zrozumieć sytuację sumienia osób, które, diagnozując aktualną sytuację kościelną, opinię sede vacante przyjmowały.
Biskup kwestię sedewakantyzmu poruszał niekiedy w ramach swoich cotygodniowych, publikowanych w internecie komentarzy, na przykład w jednym z ostatnich: Komentarz Eleison nr CMXI (911) z 28 grudnia 2024, który nosi tytuł: Przeciw sedewakantyzmowi.
Jako że pojawiają się w polskojęzycznej sferze internetowej wypowiedzi niezgodne z prawdą, zaliczające Biskupa Williamsona i tzw. Ruch Oporu do nurtu sedewakantystycznego, powyższe skromne przypomnienie przysłuży się prawdzie.
Jedno z duszpasterstw,
które powstało za radą i z błogosławieństwem
J.E. Bp. Richarda Williamsona – więcej

Polecam więc przede wszystkim, aby zanoszono prośby, modlitwy, błagania, dziękczynienia za wszystkich ludzi, za królów i za wszystkich, co są na wysokim stanowisku, abyśmy ciche i spokojne życie wiedli we wszelkiej pobożności i czystości. Jest to bowiem rzecz dobra i przyjemna wobec Zbawiciela naszego, Boga, który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i przyszli do uznania prawdy.
1 Tm 2, 1-4
Ratio et fides. Rozum i wiara. Bywa filozofia, która absolutyzuje rozum, w tym sensie, że uznaje to, co dla rozumu niedosiężne za irracjonalne, niegodne człowieka rozumnego.
Jest rozumne czynić dobry użytek z rozumu – ile tylko możliwe. I jest rozumne uznać granice rozumu.
Edyta Stein, w zakonie karmelitanka, S. Teresa Benedykta od Krzyża, korespondowała z Romanem Ingardenem, który nie aprobował jej chrztu i nawrócenia na wiarę katolicką. Pisała do filozofa rozumnie:
Czy choćby raz postawił Pan sobie pytanie, jak wytłumaczyć fakt, że ludzie w rodzaju Augustyna, Anzelma z Canterbury, Bonawentury, Tomasza – pomijając tysiące innych, których nazwiska są laikom nieznane, a którzy bez wątpienia byli jednak lub są nadal w nie mniejszym stopniu roztropni niż my, oświeceni człowieczkowie – że ludzie ci w pogardzanym dogmacie widzieli najwyższy cel, który dostępny jest ludzkiemu duchowi, i jedyne dobro, któremu warto życie poświęcić? Jakim prawem wielkich nauczycieli i wielkich świętych Kościoła określa Pan bądź jako półgłówków, bądź jako sprytnych oszustów.
A przy innej okazji:
Wydaje mi się, że aby znaleźć się u bram Tajemnicy, musiałby Pan na drodze intelektu dotrzeć wprzód do granic samego ratio.
Kazanie na Rocznicę Konsekracji Bazyliki Najświętszego Zbawiciela na Lateranie, 9.11.2025
Kochajmy Kościół Katolicki – Matkę naszą.
I módlmy się codziennie za Kościół Katolicki – Matkę naszą.
.

Zaprawdę, musimy zawołać ze świętymi: „De Maria numquam satis! – O Maryi nigdy dosyć!”. Maryję nie dosyć dotąd sławiono, nie dość wychwalano, czczono, kochano! Nie dość Jej służono! Należy się Jej więcej chwały, czci, miłości i nabożeństwa!
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny

Niepokalanie Poczęta.
Matka Boża.
Zawsze Dziewica.
Królowa Wniebowzięta.
Współodkupicielka.
Pośredniczka Łask Wszelkich.
Nie jest służbą prawdzie, gdy opinia uzurpuje sobie prawo prawdy pewnej, niepodważalnej, absolutnej, „dogmatu”.
Obalenie opinii podawanych za „dogmaty” jest korzystne dla prawdy.
Dokładniej: jeśli wykaże się, że dana opinia – mimo że jest podawana jako prawda pewna, niepodważalna, absolutna, „dogmat” – jest tylko opinią, wtedy prawda zyskuje.
Jeszcze inaczej: jeśli wykaże się status opinii (tylko opinii!) tej opinii, która podaje się jako prawda pewna, niepodważalna, absolutna, „dogmat”, czyni się przysługę prawdzie. Prostolinijność metodologiczna. Uczciwość.
Kazanie na XXI Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, 2.11.2025
Ewangelia: Mt 18, 23-35
Problem trudny, lecz nakaz to Boży:
przebaczyć bliźnim ich winy wobec nas.
.
Kazanie na uroczystość Wszystkich Świętych, 1.11.2025
Ewangelia: Mt 5, 1-12
Miejmy i to na uwadze, że należymy do Kościoła, który jest nie tylko tutaj na ziemi widzialny, a dzisiaj miotany sztormem grzechu i błędu. Należymy do Kościoła, którego częścią są Święci, zbawieni. Pomiędzy nami należącymi do Kościoła istnieje duchowa łączność!
.

Aby dołączyć do grona Wszystkich Świętych, budujmy się sami na najświętszej wierze naszej – katolickiej i apostolskiej.
Pisze św. Juda Apostoł:
Wy zaś, najmilsi, pamiętajcie na słowa, wypowiedziane przez apostołów Pana naszego Jezusa Chrystusa, którzy wam mówili, że w ostateczny czas przyjdą naśmiewcy, postępujący według swych pożądliwości w niezbożnościach. Oni to cieleśni sami siebie odłączają, Ducha nie mając. Wy zaś, najmilsi, budując się sami na najświętszej wierze waszej, modląc się w Duchu Świętym, sami zachowujcie się w miłości Bożej, oczekując miłosierdzia Pana naszego Jezusa Chrystusa na życie wieczne.
Jud 17-21
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.