Tag: sakramenty święte

Źródła na czas zamętu powszechnego: sakramenty święte

Sakramentalne źródła życia duchowego.
Życie duchowe – coraz doskonalsze zjednoczenie naszej duszy z Bogiem – oprzyjmy na praktyce częstej spowiedzi i częstej Komunii Świętej.
Spowiedź odprawiana u kapłana nieskazitelnej ortodoksji katolickiej, nawet jeśli trzeba dojechać 100 kilometrów i więcej.
Spowiedź odprawiana przynajmniej raz miesiącu i jak najszybciej w razie popełnienia grzechu ciężkiego (Boże, uchowaj).
Komunia Święta przyjmowana podczas Mszy Świętej w rycie rzymskim, nawet jeśli trzeba dojechać 100 kilometrów i więcej.
Komunia Święta przyjmowana w każdą niedzielę oraz – jeśli obowiązki stanu nam pozwalają – w dni powszednie.


Treści katolickie czytajmy codziennie:
   sacerdoshyacinthus.com
   verbumcatholicum.com
   actualia.blog
Dalsze krzewienie powyższych adresów – w Polsce i za granicą –
będzie współpracą w dobrym dziele. A.M.D.G.

Spowiadajmy się u kapłanów wiernych Tradycji!

Vade, osténde te sacerdóti.
„Idź, ukaż się kapłanowi” (Mt 8, 4).

Jezus Chrystus, kiedy po swoim zmartwychwstaniu spotkał się z Apostołami, „tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są zatrzymane»” (J 20, 22-23). W ten sposób Pan Jezus ustanowił Sakrament Pokuty.
Człowiek popełnia grzech. Konsekwencją grzechu ciężkiego jest wieczne potępienie, piekło. Poważna sprawa!
Jedynym sposobem uzyskania odpuszczenia grzechów jest Sakrament Pokuty – dobra, szczera spowiedź, z wiernym wypełnieniem 5 warunków dobrej spowiedzi.
Mogą być sytuacje, gdy ktoś nie ma dostępu do katolickiego konfesjonału. Wtedy, aby uzyskać od Pana Boga odpuszczenie swoich grzechów, powinien szczerze wzbudzić w swoim sercu akt żalu doskonałego, czyli podejmowanego z miłości do Pana Boga:

Ach, żałuję za me złości,
jedynie dla Twej miłości.
Bądź miłościw mnie, grzesznemu,
do poprawy dążącemu.

Taki akt jednak musi zawierać w sobie intencję wyspowiadania się jak najszybciej, skoro tylko będzie to możliwe.
Są dusze, które dzięki łasce Bożej odkrywają skarby Tradycji, czyli de facto skarby wiary katolickiej. Wiara katolicka bowiem opiera się na Objawieniu Bożym, którego źródłami są Tradycja i Pismo Święte. Bez Tradycji – rozumianej tak, jak ją przez wieki rozumiał Kościół – nie ma wiary katolickiej. Jest inna wiara. Nie prowadząca do zbawienia. Taka jest nauka katolicka. Pewna!
Jeśli zatem mówimy o kimś, na przykład o kapłanie, że jest wierny Tradycji, mówimy, że jest katolikiem.
Dla dobra własnej duszy:

– Nie wystarczy czytać tradycyjnych katolickich katechizmów.
– Nie wystarczy biegać na tradycyjną Mszę Świętą.
– Nie wystarczy słuchać kapłana nieskazitelnej ortodoksji katolickiej.
– Nie wystarczy czytać słów kapłana nieskazitelnej ortodoksji katolickiej.
– Nie wystarczy rozmawiać z kapłanem nieskazitelnej ortodoksji katolickiej.

Dla dobra własnej duszy, trzeba u kapłana nieskazitelnej ortodoksji katolickiej spowiadać się. Trzeba przystępować do Sakramentu Pokuty u kapłana nieskazitelnej ortodoksji katolickiej. W konfesjonale otrzymamy dary zbawienne: odpuszczenie naszych grzechów, łaskę uświęcającą i pouczenie prawdziwe.
Może ktoś taką decyzję chciał podjąć, miał taką dobrą myśl. Ale… przyleciało drapieżne ptactwo i dobre ziarno wydziobało…
Są dusze, które taką dobrą decyzję podjęły i praktykują regularnie spowiedź u kapłana wiernego Tradycji.
Czasy zamętu powszechnego. Trzeba ogólnie powiedzieć, że diabeł w bardzo wielu duszach skutecznie wygasił troskę o zbawienie i zainteresowanie konfesjonałem.
W czasach zamętu powszechnego nie pobłądzimy, jeśli będziemy się trzymać skromnej kapłańskiej rady:
Przystępujmy do spowiedzi u kapłana nieskazitelnej ortodoksji katolickiej, sprawującego tradycyjne sakramenty, nawet jeśli trzeba dojechać 100 kilometrów.
Spowiadajmy się co miesiąc i zawsze jak najszybciej, gdybyśmy mieli nieszczęście popełnić grzech ciężki. Nie ma sprawy ważniejszej niż troska o zbawienie duszy.
Zdaje się, że wiele dusz nie zdaje sobie sprawy z ważności powyższych decyzji. Zbawiennych!


Więcej o dobrej spowiedzi – tutaj


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
actualia.blog

Namaszczenie chorych

Przypomnienie nauki katolickiej.
By sakramentu nie zaniedbywać.
By sakramentu nie nadużywać.
Z Katechizmu św. Piusa X:

O SAKRAMENCIE OSTATNIEGO NAMASZCZENIA

Czym jest ostatnie namaszczenie?

Ostatnie namaszczenie jest sakramentem ustanowionym dla duchowego i cielesnego wspomożenia chorych znajdujących się w stanie zagrożenia życia.

Jakie są skutki ostatniego namaszczenia?

Ostatnie namaszczenie przynosi następujące skutki: 1) Daje wzrost łaski uświęcającej. 2) Przynosi odpuszczenie grzechów powszednich, oraz grzechów ciężkich, gdy chory żałuje, ale nie może się wyspowiadać. 3) Oczyszcza ze słabości i niechęci duchowej, które pozostają pomimo odpuszczenia grzechów. 4) Daje moc do cierpliwego znoszenia choroby, do pokonania pokus i do dobrej śmierci. 5) Daje pomoc w odzyskaniu zdrowia ciała, jeżeli jest to dobre dla duszy.

Kiedy należy przyjąć ostatnie namaszczenie?

Ostatnie namaszczenie należy przyjąć wówczas, gdy choroba zagraża życiu, a chory przyjął już – jeżeli jest to możliwe – sakramenty pokuty i Przenajświętszej Eucharystii. Dobrze jest przyjąć ten sakrament, gdy chory jest jeszcze przytomny i jest nadzieja na wyleczenie.

Dlaczego dobrze jest przyjąć ostatnie namaszczenie, gdy chory jest jeszcze przytomny i jest nadzieja na wyleczenie?

Dobrze jest przyjąć ostatnie namaszczenie, gdy chory jest jeszcze przytomny i jest nadzieja na wyleczenie, gdyż: wówczas można przyjąć ten sakrament w dobry sposób, a więc można z niego uzyskać więcej owoców; sakrament ten przynosi poprawę zdrowia na ciele, o ile jest to korzystne dla duszy, gdyż wzmacnia siły naturalne, a więc nie powinien być opóźniany aż do momentu, gdy poprawa stanu zdrowia staje się niemożliwa.

Jak należy się przygotować do przyjęcia sakramentu ostatniego namaszczenia?

Do przyjęcia sakramentu ostatniego namaszczenia jest wymagane przede wszystkim, aby znajdować się w stanie łaski, mieć zaufanie w skuteczność tego sakramentu i w miłosierdzie Boże oraz zdać się na wolę Bożą.

Co powinien odczuwać chory widząc kapłana?

Chory widząc kapłana powinien być wdzięczny Bogu, że go przysłał i powinien chętnie przyjąć to wsparcie duchowe, a jeżeli jest w stanie, to sam powinien poprosić o udzielenie sakramentu.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Katolicka troska o chorych

namaszczeniechorych

Czym jest ostatnie namaszczenie?
Ostatnie namaszczenie jest sakramentem ustanowionym dla duchowego i cielesnego wspomożenia chorych znajdujących się w stanie zagrożenia życia.
Jakie są skutki ostatniego namaszczenia?
Ostatnie namaszczenie przynosi następujące skutki: 1. Daje wzrost łaski uświęcającej. 2. Przynosi odpuszczenie grzechów powszednich oraz grzechów ciężkich, gdy chory żałuje, ale nie może się wyspowiadać. 3. Oczyszcza ze słabości i niechęci duchowej, które pozostają pomimo odpuszczenia grzechów. 4. Daje moc do cierpliwego znoszenia choroby, do pokonania pokus i do dobrej śmierci. 5. Daje pomoc w odzyskaniu zdrowia ciała, jeżeli jest to dobre dla duszy (z Katechizmu św. Piusa X).

Stan choroby oraz okoliczność zbliżającej się śmierci mogą być związane z dramatyczną walką duchową i bardziej bezpośrednim działaniem szatana, który chce duszę osoby chorej i konającej doprowadzić do piekła, do wiecznego potępienia. Dusza osoby chorej i konającej może potrzebować łaski sakramentalnego pojednania z Bogiem, zwłaszcza jeśli znajduje się w stanie grzechu śmiertelnego. Różne mogą być sytuacje, na przykład dawne, źle odprawione spowiedzi (problem wspomniany wyraźnie w tymże kazaniu o spowiedzi).
Jest niesłychanym skandalem, że osoby uważające się za wysoce pobożnych katolików, niejednokrotnie nawet nie pomyślą o pomocy duchowej dla swoich bliskich ciężko chorych bądź konających. Jeśli ktoś popadł w ślepą wiarę w niedorzeczne kazania, posyłające wszystkich zmarłych „do Domu Ojca” i jeśli ktoś popadł w ślepą wiarę w multiplikowaną powszechnie ideę fałszywego miłosierdzia, niechże się jak najszybciej z tych fałszywych nauk otrząśnie i niech się po katolicku zatroszczy o chorych i konających.
Jeśli mamy w swoim otoczeniu ciężko chorych, zwłaszcza osoby bliskie śmierci, zadbajmy o to, aby mogły się wyspowiadać, przyjąć Wiatyk oraz sakrament ostatniego namaszczenia. Chodzi przecież o najważniejszą sprawę ze wszystkich najważniejszych spraw na świecie: o wieczne zbawienie duszy.


Katechizm Św. Piusa X o sakramencie ostatniego namaszczenia – tutaj


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube