To, co kapłan katolicki powinien mówić i czego nie powinien mówić, co powinien czynić i czego nie powinien czynić – tego wszystkiego uczy Pan nasz Jezus Chrystus oraz, pouczony Bożym Objawieniem, Kościół Katolicki od dwóch tysięcy lat.
Ścisłym obowiązkiem katolickiego kapłana, z którego zda sprawę przed Bogiem, jest głoszenie wiary katolickiej i apostolskiej – integralnego, nieuszczuplonego i niezdeformowanego depozytu wiary. Są w nim aspekty pocieszające i aspekty wymagające.
Ścisłym obowiązkiem katolickiego kapłana, z którego zda sprawę przed Bogiem, jest głoszenie prawdy o grzechu. Ludzie nie lubią słuchać prawdy o ich grzechu. Ta prawda ich denerwuje, sprawia im dyskomfort, niejednokrotnie połączony z pragnieniem uciszenia kaznodziei, bądź sprawienia, aby głosił tak, jak sobie tego życzą.
Na ten poblem zwraca uwagę Św. Paweł Apostoł, dając wskazówki i dodając odwagi młodemu biskupowi Tymoteuszowi:
„Zaklinam cię wobec Boga i Jezusa Chrystusa, który będzie sądził żywych i umarłych, przez przyjście jego i królestwo jego: głoś słowo, nalegaj w porę, nie w porę; przekonywaj, proś, karć z wszelką cierpliwością i nauką. Przyjdzie bowiem czas, gdy zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich pożądliwości zgromadzą sobie nauczycieli – mając uszy chciwe pochlebstwa i od prawdy słuch z pewnością odwrócą, a obrócą się ku baśniom. Ty jednak czuwaj we wszystkim, pracuj, sprawuj dzieło ewangelisty, posługiwanie twoje wypełniaj. Bądź trzeźwym” (2 Tm 4, 1-5).
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.