Relatywizm, synkretyzm i indyferentyzm religijny są zjawiskiem powszechnym. Mącą w sumieniach katolików. Osłabiają rozum. Katolikom zatem, by zachowali przejrzyste wymogi wiary katolickiej – jedynej prawdziwej wiary, jedynej wiary dającej zbawienie – trzeba przypominać rudimenta:
Niedorzecznością jest wyznawać Jezusa Chrystusa i zachowywać przepisy judaizmu.
Św. Ignacy Antiocheński, biskup i męczennik, List do Magnezjan
Nie trać, bracie, nadziei, że postąpisz w życiu duchowym: jest jeszcze czas i godzina po temu.
Lecz po co odkładasz ten zamiar do jutra? Wstań i w tej chwili zacznij i mów: Teraz jest czas działania, teraz czas walczenia, teraz czas stosowny do poprawy!
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa
Kazanie na III Niedzielę Adwentu – Gaudete, 14.12.2025
Lekcja: Flp 4, 4-7
Ewangelia: J 1, 19–28
Gaudete!
Pan jest blisko!
Duszę przygotuj na święta!
Patrzmy na Pana naszego Jezusa Chrystusa
i nie upadajmy na duchu!
.
Kto poważa wiarę katolicką i polską kulturę, uczy się łaciny.
Słownik wielce w tym pomocny!
„Słownik zawiera łącznie ponad dwadzieścia siedem tysięcy wyrazów łacińskich, którymi Kościół żył przez stulecia. Są w nim przełożone na język polski terminy zawarte w Mszale Rzymskim, w Brewiarzu, Rytuale, Pontyfikale, Martyrologium, Wulgacie i Kodeksie Prawa Kanonicznego (z roku 1917). Jak na opracowanie encyklopedyczne przystało, mamy w nim ponadto imiona i lata panowania papieży, nazwy diecezji, imiona ponad sześciuset świętych i błogosławionych (wraz z krótkimi życiorysami), podano nazwy zakonów, imiona Ojców Kościoła i wybitnych teologów, terminy prawne oraz wiele innych. Autorem tego monumentalnego opracowania, które do dziś nie ma sobie równych w polskiej literaturze religijnej, jest zasłużony naukowiec i kapłan diecezji lwowskiej obrządku łacińskiego, ks. prof. Alojzy Władysław Jougan (1855–1942). Wydaje się, że ponowna edycja słownika łacińsko-polskiego – w rok po siedemdziesiątej rocznicy śmierci jego autora – oddawana właśnie do rąk czytelników, to nie tylko okazja do lepszego poznania wielowiekowego dziedzictwa katolickiej kultury łacińskiej, czerpiącej ze źródeł bijących od stuleci w Wiecznym Rzymie, ale również możliwość przypomnienia postaci i dorobku zasłużonego Polaka, katolika i kapłana, ks. Alojzego Jougana” – więcej i zakup!
Wierność Mszy Świętej w rycie rzymskim
jest wiernością wymogom katolickiej wiary.
Kazanie na uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, 08.12.2025
Lekcja: Prz 8, 22-35
Ewangelia: Łk 1, 26–28
Dogmat Niepokalanego Poczęcia
w perspektywie zbawczej:
Maryja naszą Współodkupicielką!
Dignare me laudare te, Virgo sacrata.
Da mihi virtutem contra hostes tuos.
„Dozwól mi chwalić Cię, o Panno święta.
Daj mi moc przeciwko nieprzyjaciołom Twoim”!
.
Kazanie na II Niedzielę Adwentu, 07.12.2025
Lekcja: Rz 15, 4-13
Ewangelia: Mt 11, 2–10
Adwent.
Czas łaski.
Czas oczekiwania.
Czas nadziei.
Czas wspominania
wielkich dzieł Bożych
i czas oczekiwania
na wielkie dzieła Boże,
które przyjdą.
Trwajmy w tych dniach adwentowych
w skupieniu,
w rozważaniu,
w modlitwie.
Sercem podążajmy
ku Panu naszemu Jezusowi Chrystusowi!
.
Fragment filmu: Ojciec Pio (cz. 2), reż. Carlo Carlei
Czas Adwentu niech będzie skupiony. Umiłujmy milczenie. Nawiązujmy codziennie bardziej więź serdeczną z Panem naszym Jezusem Chrystusem, naszym Bogiem i Panem, obiecanym Mesjaszem, Zbawicielem, Mistrzem i Nauczycielem, Dobrym Pasterzem i Przyjacielem najlepszym!
Dla kogo Chrystus jest przyjacielem i wielkodusznym przewodnikiem, ten wszystko potrafi znieść. Jezus sam przychodzi z pomocą, dodaje sił, nie opuszcza nikogo, jest prawdziwym i szczerym przyjacielem.
Św. Teresa z Avili
Kazanie na I Niedzielę Adwentu, 30.11.2025
Lekcja: Rz 13, 11-14
Ewangelia: Łk 21, 25–33
Adwent.
Czas pokuty, czas łaski, czas nadziei.
Żyjmy jak w jasny dzień!
Umiłujmy skupienie i milczenie,
by więź z Panem Jezusem pogłębiać.
.
8 grudnia przypada uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Jedno z największych świąt maryjnych w ciągu roku. Do tej uroczystości przygotujmy się przez nowennę, którą rozpoczynamy dzisiaj.
Przedłóżmy Matce Bożej intencje, w których tegoroczną nowennę odprawić pragniemy.
Odmawiajmy codziennie modlitwy przypisane na poszczególne dni nowenny.
Ofiarujmy Matce Bożej każdego dnia nowenny jakieś małe umartwienie bądź dobry uczynek.
W dniach nowenny przygotujmy się dobrze i odprawmy dobrą spowiedź.
Odprawmy tę nowennę z wielką gorliwością i z wielką pobożnością! – więcej
Materiały tekstowe i śpiewy Nowenny – więcej
Dobiega końca rok kościelny.
Przepraszajmy w tych dniach Pana Boga – Najwyższe Dobro – za nasze grzechy popełnione myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem, przepraszajmy za wszystkie nasze wobec Pana Boga niestosowności, nieuszanowania, lekkomyślność, zapomnienie.
Dobrze to będzie dla naszej duszy: w tych dniach kończącego się roku kościelnego dobrze się przygotować i odprawić dobrą, szczerą i pokorną spowiedź. Dobre zakończenie roku kościelnego!
Dobiega końca rok kościelny.
Bądźmy wdzięczni Panu Bogu za to, że pozwolił nam przeżyć kolejny rok naszego życia – w blasku Jego łaski i prawdy. Podziękujmy w tych dniach Panu Bogu serdecznie za wszelkie dobra natury i łaski, jakie otrzymaliśmy w kończącym się roku kościelnym z Jego ręki.
Kazanie na XXIV i Ostatnią Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, 23.11.2025
Lekcja: Kol 1, 9-14
Ewangelia: Mt 24, 15–35
Zakończmy rok kościelny
i wejdźmy w nowy rok kościelny
z wielką ufnością w Bogu!
.
Związanie się wyłącznie z Mszą Świętą w rycie rzymskim nie jest wystąpieniem przeciwko Kościołowi Katolickiemu.
„Jak Święci twierdzą ogólnie, kto nie idzie naprzód po drodze Pańskiej, ten się cofa” (św. Alfons Maria Liguori).
Dobiega końca rok kościelny. Idźmy naprzód po drodze Pańskiej!
MODLITWA
Bądźmy pilni i systematyczni w codziennej modlitwie. Klękajmy codziennie rano i wieczorem przed Bogiem. Klękajmy do modlitwy.
SAKRAMENTY
Bądźmy pilni i systematyczni w przystępowaniu do Sakramentów świętych: Komunii Świętej i spowiedzi.
Bądźmy pilni i systematyczni w przybywaniu na Mszę Świętą – w niedzielę i święta nakazane, a jeśli możemy, w ciągu tygodnia, jeśli możemy – codziennie.
Czytamy w Katechizmie katolickim św. Piusa X:
Czy częste przystępowanie do Komunii Świętej jest dobre i pożyteczne?
Częste przystępowanie do Komunii Świętej jest bardzo dobre, a Kościół życzyłby sobie, abyśmy z dobrym przygotowaniem przyjmowali Komunię Świętą nawet codziennie.
Czy częste przystępowanie do spowiedzi jest dobrą rzeczą?
Tak, częste przystępowanie do spowiedzi jest bardzo dobrą rzeczą, gdyż sakrament pokuty nie tylko przynosi odpuszczenie grzechów, ale udziela również łask potrzebnych do tego, aby w przyszłości unikać grzechów.
LEKTURA
I bądźmy pilni i systematyczni w codziennej lekturze. Czytajmy codziennie katolickie tradycyjne katechizmy, czytajmy codziennie żywoty Świętych, czytajmy codziennie katolickie tradycyjne pouczenia o życiu duchowym.
Św. Izydor z Sewilli, wielce światły Biskup, naucza:
„Oczyszczamy się modlitwami, dokształcamy czytaniem; jedno i drugie jest dobre, jeśli można sobie na to pozwolić równocześnie; jeżeli nie, to lepiej modlić się, niż czytać.
Kto chce być zawsze z Bogiem, powinien często modlić się i czytać. Albowiem, kiedy modlimy się, rozmawiamy z samym Bogiem, kiedy natomiast czytamy, Bóg mówi z nami.
Wszelki postęp ma swój początek w czytaniu i rozważaniu. To, czego nie wiemy, poznajemy z lektury, to zaś, czego nauczyliśmy się, utrwalamy w pamięci przez rozważanie.
Czytanie ksiąg świętych przynosi podwójną korzyść: wyrabia zdolność umysłu do pojmowania oraz odwraca człowieka od marności światowych i prowadzi do umiłowania Boga”.
SŁUCHANIE KATOLICKICH BISKUPÓW I KAPŁANÓW
I chętnie słuchajmy – nielicznych dzisiaj – katolickich biskupów i kapłanów, którzy święcie strzegą i wiernie wyjaśniają katolicki depozyt wiary.
Pan nasz Jezus Chrystus mówi: „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale wszelkim słowem, które pochodzi z ust Bożych” (Mt 4, 4). A słuchaj po to, abyś Pana Boga bardziej kochał. I słuchaj po to, abyś coraz pilniej wypełniał Jego wolę.
Jedna ze świętych, będąc już bliska śmierci, wspominała, co najpiękniejszego usłyszała w kazaniach.
DOBRE SPEŁNIANIE OBOWIĄZKÓW
I bądźmy pilni i systematyczni w spełnianiu naszych codziennych obowiązków – małżeńskich, rodzinnych, zawodowych, obowiązków wobec Boga i ludzi.
Dobrze wykorzystujmy czas dany nam przez Boga, czyniąc to, co dobre i miłe Bogu, a unikając tego, co złe, niepożyteczne, szkodliwe i zbędne.
Kościół Katolicki jak dobra matka przychodzi nam z pomocą w tym trudzie zaszczytnym, daje nam pokarm Prawdy i daje nam skarb łaski. Każdej duszy. Mojej duszy! Jak mówi katechizm: „Uświęcenie pojedynczych ludzi jest celem prawdziwego Kościoła”.
Uświęcajmy się zatem, póki łaskawy Pan Bóg czas nam daje!
Kazanie na XXIII Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, 16.11.2025
Lekcja: Flp 3, 17 – 4, 3
Ewangelia: Mt 9, 18 – 26
Trwajmy w Panu naszym Jezusie Chrystusie.
Jego słuchajmy.
Jego Słowa słuchajmy.
Jego poważajmy.
Jego czcijmy.
Jego łaskę w sakramentach świętych przyjmujmy.
Za Nim idźmy!
Dobiega końca rok kościelny.
Wzmóżmy czuwanie nad naszą duszą!
.
Biskup Richard Williamson nie był sedewakantystą. Podobnie tzw. Ruch Oporu, Katolicki Ruch Oporu (de facto niesformalizowany, jednak jakoś odwołujący się do Bp. Williamsona), co do zasady nie jest ruchem sedewakantystycznym. Sam Biskup pisał niejednokrotnie o trwającym już kilkadziesiąt lat problemie rozziewu pomiędzy Autorytetem a Prawdą i był w stanie zrozumieć sytuację sumienia osób, które, diagnozując aktualną sytuację kościelną, opinię sede vacante przyjmowały.
Biskup kwestię sedewakantyzmu poruszał niekiedy w ramach swoich cotygodniowych, publikowanych w internecie komentarzy, na przykład w jednym z ostatnich: Komentarz Eleison nr CMXI (911) z 28 grudnia 2024, który nosi tytuł: Przeciw sedewakantyzmowi.
Jako że pojawiają się w polskojęzycznej sferze internetowej wypowiedzi niezgodne z prawdą, zaliczające Biskupa Williamsona i tzw. Ruch Oporu do nurtu sedewakantystycznego, powyższe skromne przypomnienie przysłuży się prawdzie.
Jedno z duszpasterstw,
które powstało za radą i z błogosławieństwem
J.E. Bp. Richarda Williamsona – więcej
Polecam więc przede wszystkim, aby zanoszono prośby, modlitwy, błagania, dziękczynienia za wszystkich ludzi, za królów i za wszystkich, co są na wysokim stanowisku, abyśmy ciche i spokojne życie wiedli we wszelkiej pobożności i czystości. Jest to bowiem rzecz dobra i przyjemna wobec Zbawiciela naszego, Boga, który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i przyszli do uznania prawdy.
1 Tm 2, 1-4
Ratio et fides. Rozum i wiara. Bywa filozofia, która absolutyzuje rozum, w tym sensie, że uznaje to, co dla rozumu niedosiężne za irracjonalne, niegodne człowieka rozumnego.
Jest rozumne czynić dobry użytek z rozumu – ile tylko możliwe. I jest rozumne uznać granice rozumu.
Edyta Stein, w zakonie karmelitanka, S. Teresa Benedykta od Krzyża, korespondowała z Romanem Ingardenem, który nie aprobował jej chrztu i nawrócenia na wiarę katolicką. Pisała do filozofa rozumnie:
Czy choćby raz postawił Pan sobie pytanie, jak wytłumaczyć fakt, że ludzie w rodzaju Augustyna, Anzelma z Canterbury, Bonawentury, Tomasza – pomijając tysiące innych, których nazwiska są laikom nieznane, a którzy bez wątpienia byli jednak lub są nadal w nie mniejszym stopniu roztropni niż my, oświeceni człowieczkowie – że ludzie ci w pogardzanym dogmacie widzieli najwyższy cel, który dostępny jest ludzkiemu duchowi, i jedyne dobro, któremu warto życie poświęcić? Jakim prawem wielkich nauczycieli i wielkich świętych Kościoła określa Pan bądź jako półgłówków, bądź jako sprytnych oszustów.
A przy innej okazji:
Wydaje mi się, że aby znaleźć się u bram Tajemnicy, musiałby Pan na drodze intelektu dotrzeć wprzód do granic samego ratio.
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.