Tag: grzech

O myśli dobrej nieco myśli dobrych

Służymy Panu Bogu myślą, mową i uczynkiem. Ściślej: służymy Panu Bogu dobrą myślą, dobrym słowem, dobrym czynem.
Myśl. Myśl jest ważna. Myślą poznajemy prawdę. Myślą realizujemy dobro.
Myślą możemy grzeszyć – także ciężko. Pan Jezus mówi o złych myślach: „Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli…” (Mk 7, 21). Za grzechy w sferze myśli powinniśmy pokornie żałować, szczerze się z nich spowiadać i z nich się poprawiać.

Takie słowa wybrzmiewają podczas Mszy Świętej:
Confíteor Deo omnipotenti, beatæ Maríæ semper Vírgini, beato Michaëli Archángelo, beato Ioanni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccavi nimis cogitatione…
„Spowiadam się Bogu wszechmogącemu, Najświętszej Maryi zawsze Dziewicy, świętemu Michałowi Archaniołowi, świętemu Janowi Chrzcicielowi, świętym Apostołom Piotrowi i Pawłowi, wszystkim Świętym i wam, bracia, że bardzo zgrzeszyłem myślą…”. 
Jest możliwe przezwyciężenie złych myśli.
Czasem mamy trudności w modlitwie – myśli uciekają… Rozproszenia! Cierpliwie wracajmy wtedy myślą do Pana Boga.
Myślą poznajemy Pana Boga. Słowo Boże wzywa:
„Myślcie o Panu właściwie
i szukajcie Go w prostocie serca!” (Mdr 1, 1).
Św. Paweł wzywa nas do przemiany myślenia: „Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe” (Rz 12, 2).
Myślą możemy się modlić. Drogocenna jest modlitwa myślna – rozmyślanie. Choćby krótkie. Codziennie.
Do Ducha Świętego modlimy się codziennie: „Światłem rozjaśnij naszą myśl”.
Codziennie mamy wiele okazji, aby dobrze myśleć. Chcemy podobać się Panu Bogu? Unikajmy złych myśli i starajmy się o myśli dobre, czyste, piękne. Jest możliwe myśleć dobrze – w każdym czasie i w każdym miejscu.
Życzmy sobie tego i oto się módlmy i starajmy, aby spełniły się w nas słowa św. Pawła:
„A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.
W końcu, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym – to miejcie na myśli!” (Flp 4, 7-8).

– – –
treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus

Dom dobry

„Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym” (Ef 4, 29).

Jeśli w domu, w rodzinie, nie pada nigdy ani jedno słowo wulgarne, to już jest coś.
Ponadto, jeśli wszyscy domownicy żyją stabilnie bez grzechu ciężkiego, w stanie łaski uświęcającej, jest to dom dobry.

– – –
treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus

Grzech należy potępić

„Uciekaj od grzechu jak od węża,
jeśli się bowiem zbliżysz, ukąsi cię:
jego zęby to zęby lwa,
co porywają życie ludzkie” (Syr 21, 2).

Grzech ma w sobie groźny mechanizm: nachalnieje i stopniowo prowadzi do ateizmu. Jakże wielka była mądrość Kościoła przez wieki. Ambony grzmiące przeciw grzechowi i klarowność rozróżnień były wyrazem troski o grzesznika – aby się nawrócił i osiągnął wieczne zbawienie.
W wielu wypadkach grzech nachalnieje z naszej winy – gdy nie reagujemy, nie ukrócamy grzechu, nie ostrzegamy przed grzechem naszych bliźnich. Dusze idą do piekła, bo brakuje troskliwego głosu przestrogi. Jeśli nie potępia się grzechu, potępia się człowiek.
Lista grzechów cudzych nie tylko ukazuje dzisiejszy problem rozlanej mentalności antykatolickiej, lecz – na zasadzie odwrotności – wskazuje działania konieczne.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus

Sytuacja grzechu, ale postawy diametralnie różne

konfesjonał (1)

Są dwie diametralnie różne sytuacje.
Ktoś grzeszy ze słabości, upokarza się przed Bogiem, wyznaje grzechy w szczerej spowiedzi i stara się poprawić, podejmuje konkretne kroki, aby zerwać z grzechem.
Ktoś grzeszy zuchwale, w pysze nie korzy się przed Bogiem, nie uznaje swojej winy i nie przyznaje się do swoich grzechów, wcale nie ma zamiaru zerwać z grzechem. Niejeden na dodatek nachalnie żąda od Kościoła i świata całego prawnych gwarancji dla swoich grzesznych procederów.
Dwie diametralnie różne sytuacje. Tylko w pierwszym wspomnianym przypadku może się grzesznik szczerze i serdecznie modlić takim oto wieczornym hymnem:

Kiedy już słońce zachodzi na niebie
I niknie światło przed nocy mrokami,
Myśl i uczucia zwracamy ku Tobie,
Wszechświata Stwórco i Królu.

Pochyl się, Panie, nad ludzką niedolą,
Nad naszym grzechem i naszą słabością,
Która nie zawsze jest buntem przed Tobą,
Lecz tylko nędzą człowieczą.

Przecież my wszyscy najszczerzej pragniemy
Pójść za wezwaniem Nowiny Twej łaski;
Miej miłosierdzie więc, Boże, nad nami
I okaż litość zbłąkanym.

Daj nam nadzieję, że jutro wrócimy
Na Twoją drogę prawości i dobra;
To zaś, co dzisiaj oddala od Ciebie,
Niech spłonie w ogniu miłości.

Ojcze i Synu, i Duchu płomienny,
Pokornym hołdem wielbimy Cię, Trójco,
Wierząc, że przyjdziesz wśród ciszy wieczoru,
By nas obdarzyć pokojem. Amen.

Gregorio Allegri (1582-1652), Miserere mei (Ps 50)
The Choir of Trinity College, Cambridge

dyr. Richard Marlow

– – –
treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus