Tag: Katechizm Św. Piusa X

Dwa pierwsze kroki

Kto poważnie myśli o wierności wierze katolickiej – jedynej prawdziwej wierze, jedynej wierze dającej zbawienie duszy – podejmie dziarsko dwa pierwsze kroki:

  1. Systematyczna lektura tradycyjnych katolickich katechizmów (począwszy od Katechizmu św. Piusa X).
  2. Branie udziału wyłącznie we Mszy Świętej w rycie rzymskim.

Kto poważnie myśli o wierności wierze katolickiej – jedynej prawdziwej wierze, jedynej wierze dającej zbawienie duszy – podejmie dziarsko dwa pierwsze kroki.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Pożytki z czytania katolickiego katechizmu

W czasach zamętu powszechnego czytajmy katolickie tradycyjne katechizmy, między innymi Katechizm św. Piusa X.
Pożytek z ich lektury będzie dwojaki:

1. Poznawać będziemy katolicką wiarę z czystych źródeł.
2. Będziemy zdolni do zidentyfikowania i odrzucenia krzewionych
od kilkudziesięciu lat błędów.

Katolik czyta. Katolik się kształci. Czytajmy katolickie tradycyjne katechizmy!


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Ofiara Mszy Świętej

„Przenajświętszy Sakrament jest nie tylko sakramentem, ale jest ponadto nieustającą Ofiarą Nowego Testamentu, którą Jezus Chrystus pozostawił swemu Kościołowi, aby była składana Bogu przez ręce Jego kapłanów (…).
Msza Święta jest Ofiarą Ciała i Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa sprawowaną na naszych ołtarzach pod postaciami chleba i wina dla upamiętnienia ofiary krzyżowej (…).
Ofiara Mszy Świętej jest ze swej istoty tą samą ofiarą, co ofiara krzyżowa, gdyż ten sam jest Jezus Chrystus, który ofiarował siebie na krzyżu, ofiarowuje się przez ręce swych kapłanów na naszych ołtarzach”.
Z Katechizmu Św. Piusa X.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Herezja wyłącza z Kościoła Katolickiego

Prawowity papież, św. Pius X, naucza w Katechizmie:
„Kto znajduje się poza prawdziwym Kościołem?
Poza prawdziwym Kościołem znajdują się niewierni, żydzi, heretycy, apostaci, schizmatycy i ekskomunikowani”.

Z encykliki Mystici Corporis Christi prawowitego papieża Piusa XII:
„Nie każde przecież dopuszczenie się chociażby ciężkiego występku jest tego rodzaju, by ze swej natury odłączyło człowieka od Ciała Kościoła, tak jak to czynią grzechy schizmy, herezji czy apostazji”.

Medialne ocieplanie wizerunku człowieka głoszącego herezje jest procederem niekatolickim, zwodniczym, dla dusz szkodliwym.


„«Nie błądźcie», bracia moi. Ci, którzy rujnują rodziny, «królestwa Bożego nie odziedziczą». Jeśli więc ci, którzy tak czynili, postępując według ciała, już zostali ukarani śmiercią, o ileż bardziej powinien być ukarany ten, kto przewrotną nauką fałszowałby wiarę Bożą, za którą Jezus Chrystus został ukrzyżowany. Kto byłby splamiony takim przestępstwem, pójdzie w ogień nieugaszony, podobnie jak i ten, kto go słucha” (św. Ignacy Antiocheński, List do Efezjan).


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Namaszczenie chorych

Przypomnienie nauki katolickiej.
By sakramentu nie zaniedbywać.
By sakramentu nie nadużywać.
Z Katechizmu św. Piusa X:

O SAKRAMENCIE OSTATNIEGO NAMASZCZENIA

Czym jest ostatnie namaszczenie?

Ostatnie namaszczenie jest sakramentem ustanowionym dla duchowego i cielesnego wspomożenia chorych znajdujących się w stanie zagrożenia życia.

Jakie są skutki ostatniego namaszczenia?

Ostatnie namaszczenie przynosi następujące skutki: 1) Daje wzrost łaski uświęcającej. 2) Przynosi odpuszczenie grzechów powszednich, oraz grzechów ciężkich, gdy chory żałuje, ale nie może się wyspowiadać. 3) Oczyszcza ze słabości i niechęci duchowej, które pozostają pomimo odpuszczenia grzechów. 4) Daje moc do cierpliwego znoszenia choroby, do pokonania pokus i do dobrej śmierci. 5) Daje pomoc w odzyskaniu zdrowia ciała, jeżeli jest to dobre dla duszy.

Kiedy należy przyjąć ostatnie namaszczenie?

Ostatnie namaszczenie należy przyjąć wówczas, gdy choroba zagraża życiu, a chory przyjął już – jeżeli jest to możliwe – sakramenty pokuty i Przenajświętszej Eucharystii. Dobrze jest przyjąć ten sakrament, gdy chory jest jeszcze przytomny i jest nadzieja na wyleczenie.

Dlaczego dobrze jest przyjąć ostatnie namaszczenie, gdy chory jest jeszcze przytomny i jest nadzieja na wyleczenie?

Dobrze jest przyjąć ostatnie namaszczenie, gdy chory jest jeszcze przytomny i jest nadzieja na wyleczenie, gdyż: wówczas można przyjąć ten sakrament w dobry sposób, a więc można z niego uzyskać więcej owoców; sakrament ten przynosi poprawę zdrowia na ciele, o ile jest to korzystne dla duszy, gdyż wzmacnia siły naturalne, a więc nie powinien być opóźniany aż do momentu, gdy poprawa stanu zdrowia staje się niemożliwa.

Jak należy się przygotować do przyjęcia sakramentu ostatniego namaszczenia?

Do przyjęcia sakramentu ostatniego namaszczenia jest wymagane przede wszystkim, aby znajdować się w stanie łaski, mieć zaufanie w skuteczność tego sakramentu i w miłosierdzie Boże oraz zdać się na wolę Bożą.

Co powinien odczuwać chory widząc kapłana?

Chory widząc kapłana powinien być wdzięczny Bogu, że go przysłał i powinien chętnie przyjąć to wsparcie duchowe, a jeżeli jest w stanie, to sam powinien poprosić o udzielenie sakramentu.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Perspektywa katolicka

Tym, którzy już zgodzili się na koncesjonowaną tradycjonalistyczną zagródkę, należy przypomnieć, że do istoty bycia katolikiem należy wiara w Objawienie Boże, którego źródłami są Pismo Święte i Tradycja – rozumiana tak, jak ją przez wieki rozumiał Kościół Katolicki, jedyny prawdziwy Kościół, jedyny Kościół założony przez Jezusa Chrystusa (zob. Mt 16, 18-19).
Przyjęcie Tradycji jest zatem obowiązkiem katolika. Kto odrzuca Tradycję, nie jest katolikiem. Inna religia. Inny „kościół”. Wiara, która odrzuca lub pomija Tradycję nie jest wiarą katolicką.
Nieporozumieniem jest koncesjonowanie Tradycji kroplomierzem.


„Tradycji winniśmy przypisywać takie samo znaczenie
jak objawionemu słowu Bożemu, które jest zawarte w Piśmie Świętym”
(Katechizm św. Piusa X).

Więcej o Tradycji tutaj


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Wiara katolicka to wiara w każdym detalu wierna Objawieniu Bożemu

Z Katechizmu prawowitego papieża, św. Piusa X:

Wskutek jakiego grzechu traci się wiarę?
Wiarę traci się przez zaprzeczanie lub dobrowolne poddawanie w wątpliwość choćby jednego z artykułów wiary, które są nam podane do wierzenia.

Jak odzyskać utraconą wiarę?
Utraconą wiarę można odzyskać przez żal za grzech popełniony przeciwko wierze i przez ponowne przyjęcie całego depozytu wiary podawanego przez Kościół.


Quicúmque vult salvus esse, ante omnia opus est ut téneat cathólicam fidem.
Quam nisi quisque íntegram inviolatámque serváverit, absque dubio in aetérnum períbit.
„Ktokolwiek pragnie być zbawiony, przede wszystkim winien się trzymać katolickiej wiary.

Której jeśliby kto nie zachował całej i nienaruszonej, ten niewątpliwie zginie na wieki” (św. Atanazy, Wyznanie wiary).


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Katolicka troska o chorych

namaszczeniechorych

Czym jest ostatnie namaszczenie?
Ostatnie namaszczenie jest sakramentem ustanowionym dla duchowego i cielesnego wspomożenia chorych znajdujących się w stanie zagrożenia życia.
Jakie są skutki ostatniego namaszczenia?
Ostatnie namaszczenie przynosi następujące skutki: 1. Daje wzrost łaski uświęcającej. 2. Przynosi odpuszczenie grzechów powszednich oraz grzechów ciężkich, gdy chory żałuje, ale nie może się wyspowiadać. 3. Oczyszcza ze słabości i niechęci duchowej, które pozostają pomimo odpuszczenia grzechów. 4. Daje moc do cierpliwego znoszenia choroby, do pokonania pokus i do dobrej śmierci. 5. Daje pomoc w odzyskaniu zdrowia ciała, jeżeli jest to dobre dla duszy (z Katechizmu św. Piusa X).

Stan choroby oraz okoliczność zbliżającej się śmierci mogą być związane z dramatyczną walką duchową i bardziej bezpośrednim działaniem szatana, który chce duszę osoby chorej i konającej doprowadzić do piekła, do wiecznego potępienia. Dusza osoby chorej i konającej może potrzebować łaski sakramentalnego pojednania z Bogiem, zwłaszcza jeśli znajduje się w stanie grzechu śmiertelnego. Różne mogą być sytuacje, na przykład dawne, źle odprawione spowiedzi (problem wspomniany wyraźnie w tymże kazaniu o spowiedzi).
Jest niesłychanym skandalem, że osoby uważające się za wysoce pobożnych katolików, niejednokrotnie nawet nie pomyślą o pomocy duchowej dla swoich bliskich ciężko chorych bądź konających. Jeśli ktoś popadł w ślepą wiarę w niedorzeczne kazania, posyłające wszystkich zmarłych „do Domu Ojca” i jeśli ktoś popadł w ślepą wiarę w multiplikowaną powszechnie ideę fałszywego miłosierdzia, niechże się jak najszybciej z tych fałszywych nauk otrząśnie i niech się po katolicku zatroszczy o chorych i konających.
Jeśli mamy w swoim otoczeniu ciężko chorych, zwłaszcza osoby bliskie śmierci, zadbajmy o to, aby mogły się wyspowiadać, przyjąć Wiatyk oraz sakrament ostatniego namaszczenia. Chodzi przecież o najważniejszą sprawę ze wszystkich najważniejszych spraw na świecie: o wieczne zbawienie duszy.


Katechizm Św. Piusa X o sakramencie ostatniego namaszczenia – tutaj


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Szereg problemów…

Cały czas mówimy o Tradycji rozumianej tak, jak ją przez wieki rozumiał Kościół Katolicki. Ale i w związku z nią jest problem ludzkich odkształceń.
Kto się zatroszczy o to, aby owcom dzień po dniu podawać zdrowy pokarm Prawdy? Gdzie są pasterze wierni Tradycji?
Szerokie spektrum problemów: Tradycja zamilczana, Tradycja po cichu, Tradycja w głębokich kuluarach, Tradycja szeptana, Tradycja dyskretna, Tradycja ukrywana, Tradycja półjawna, Tradycja szczegółowo koncesjonowana, Tradycja ostrożnie dyplomatyczna, Tradycja regularnie puszczająca oko do kontekstów modernistycznych, Tradycja chora na protagonizm jednostek, Tradycja bezhierarchiczna, Tradycja pyszałkowata (ludzie), Tradycja na kolorowych fotografiach z tym czy innym hierarchą (które potem nijak się mają do siedzenia na co dzień po uszy w establishmentowej, modernistycznej rzeczywistości), Tradycja anonimowa, Tradycja pomiatana, Tradycja pogardzana, Tradycja dezawuowana, Tradycja w małej koncesjonowanej zagródce, Tradycja nierozumiana i niezrozumiana, Tradycja sprawiająca problemy (komu i z jakiego powodu?). I tak dalej, i dalej, i dalej…
W międzyczasie tylko niektóre dusze dochodzą do zrozumienia, że sytuacja w Kościele nie jest normalna. Kto odrzuca Tradycję, nie jest katolikiem. Tylko wiara katolicka daje zbawienie duszy.  Wiara katolicka – jedyna prawdziwa wiara, jedyna wiara prowadząca do zbawienia – opiera się na Objawieniu Bożym, którego źródłami są Tradycja i Pismo Święte. Jaką wiarę chcemy zatem wyznawać i dokąd chcemy iść?
Jest czas zamętu. Jest czas diagnozy. Jest czas decyzji.


„Tradycji winniśmy przypisywać takie samo znaczenie jak objawionemu słowu Bożemu, które jest zawarte w Piśmie Świętym” (Katechizm św. Piusa X).


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Refleksje katolika

Missa (4)

Coraz większa liczba dusz należących do Kościoła zaczyna wydobywać się z trujących oparów modernizmu. Coraz większa liczba dusz należących do Kościoła zaczyna dostrzegać do jak niewyobrażalnie gigantycznego spustoszenia doprowadziło podeptanie Tradycji – zgliszcza, ateizm, rozpacz i brak kierunku. Coraz większa liczba dusz należących do Kościoła zaczyna dopuszczać prawdę do głosu. Proces kruchutki, czasem niepewny i podatny jeszcze na kompromisy i powroty do błędów.
Z pokorą i wdzięcznością odkrywamy prawdę o Tradycji. Dzieje się to między innymi dzięki sięganiu do ortodoksyjnych treści katolickich (Biblioteka ‘58 →).
Mówiąc o Tradycji→ – rozumianej tak, jak ją od wieków rozumiał Kościół – mówimy o Objawieniu Bożym.
Są dwa źródła Objawienia→: Tradycja i Pismo Święte. Bóg powierzył dar Tradycji i Pisma Świętego Kościołowi Katolickiemu, aby tego daru strzegł, aby go zachował i przekazywał, nieuszczuplony i niezmieniony, z pokolenia na pokolenie – ku zbawieniu dusz wielu.
Wobec powyższego, stwierdzamy, co następuje:

Tradycja nie jest niczyją własnością.
Tradycja nie jest wydzielonym koncesjonowanym sektorem, na którego istnienie i pielęgnowanie przez koneserów i miłośników ktokolwiek miałby łaskawie udzielać pozwolenia.
Żadne środowiska, instytucje, gremia czy nazwiska nie mają żadnego tytułu, aby odgrywać rolę luminarzy Tradycji.
Żadne środowiska, instytucje, gremia czy nazwiska nie mają żadnego tytułu, aby odgrywać rolę dystrybutorów Tradycji.
Żadne środowiska, instytucje, gremia czy nazwiska nie mają żadnego tytułu, aby odgrywać rolę regulatorów Tradycji.
Żadne środowiska, instytucje, gremia czy nazwiska nie mają żadnego tytułu, aby odgrywać rolę jedynych prawdziwych.
Tradycja jest darem Pana Boga.
Tradycja jest własnością całego Kościoła Katolickiego.

Każdy ma prawo poznawać Tradycję.
Każdy ma prawo żyć Tradycją.
Każdy ma prawo przyznawać się do Tradycji.
Każdy ma prawo krzewić Tradycję.

Każdy ma obowiązek poznawać Tradycję.
Każdy ma obowiązek żyć Tradycją.
Każdy ma obowiązek przyznawać się do Tradycji.
Każdy ma obowiązek krzewić Tradycję.

Wierność Tradycji jest nieusuwalnym,
powszechnym postulatem wiary katolickiej.

Wierność Tradycji jest świętym obowiązkiem każdego katolika.

Stwierdzamy to powodowani prawdą. Stwierdzamy to powodowani uczciwością. Stwierdzamy to przez wzgląd na niezliczone pokolenia, które poprzedziły nas w wyznawaniu katolickiej wiary – one przekazały nam Tradycję.
Rzymski katolik przyjmuje w całości i bez zastrzeżeń Objawienie Boże zawarte w Tradycji i Piśmie Świętym.
Jeżeli katolik pomija Tradycję bądź Pismo Święte, już nie jest katolikiem. Inna religia. Other religion.

I w końcu dwa zwarte pytania – nie najmniej ważne:
Powrót do Tradycji czy jej reglamentacja?
Powszechność Tradycji czy jej ekskluzywność?

Sapienti sat.


Tradycji winniśmy przypisywać takie samo znaczenie,
jak objawionemu słowu Bożemu, które jest zawarte w Piśmie Świętym
(Katechizm św. Piusa X).


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Inicjatywa nieodzowna: Biblioteka ‘58

Rozumiejmy dobrze, że bez tej inicjatywy jesteśmy bezbronni wobec powszechnego fałszowania doktryny katolickiej, z jakim mamy do czynienia od ponad pięćdziesięciu lat.
W czasach zamętu powszechnego, czasach ignorancji i błędu, podstawową lekturą musi być systematyczna lektura tradycyjnych katolickich katechizmów, począwszy od Katechizmu św. Piusa X.

Rozumiejmy dobrze powagę chwili. Sapienti sat.

Biblioteka ‘58→


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

O Duchu Świętym dwa katolickie, czyli prawdziwe, przypomnienia

„Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20, 22-23).
Duch Święty jest dany na odpuszczenie grzechów. Otwarcie się na Ducha Świętego konkretyzuje się w szczerej, dobrej
spowiedzi.

„A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem” (J 14, 26).
Duch Święty jest Autorem niezmiennej
Tradycji. Tradycja jest darem Ducha Świętego. Otwarcie się na Ducha Świętego konkretyzuje się w przyjęciu wiarą i rozumem Tradycji, której „winniśmy przypisywać takie samo znaczenie jak objawionemu słowu Bożemu, które jest zawarte w Piśmie Świętym” (Katechizm św. Piusa X).


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube