W dniu świętego Januarego o cudach wzmianka niezbędna

Niektórzy, przy tej czy innej okazji, wtrącają do swoich wypowiedzi takie zdanie: „Nie ma cudów!”. Nie bardzo wiadomo, co tacy ludzie chcą powiedzieć i jak rozumieją pojęcie cudu.
Boże Objawienie to nie tylko prawdziwa doktryna i łaska. A wiara to nie tylko intelektualne zaakceptowanie Prawdy objawionej i wypełnianie zaleceń Bożych przez człowieka. Jest zatem w odniesieniu człowieka do Pana Boga aspekt doktrynalny, kultyczny, moralny, duchowy. Nie tylko! Jest szeroka i wspaniała dziedzina Bożej swobodnej aktywności, Bożego działania. Pan Bóg działa. Pan Bóg czyni cuda.
Czytamy w Piśmie Świętym:

„Bo On jest Bogiem żyjącym
i trwa na wieki.
On ratuje i uwalnia,
dokonuje znaków i cudów
na niebie i na ziemi” (Dn 6, 27-28).

Pan Bóg jest suwerenny w swoim działaniu, jest Wszechmocny i Wszechobecny. Pismo Święte mówi o Panu Bogu:

„Twoja sprawiedliwość odpowiada nam cudami,
Boże, nasz Zbawco” (Ps 65, 6).
„Błogosławiony Pan, Bóg Izraela,
który sam jeden czyni cuda!” (Ps 72, 18).

Ewangelia mieni się bogactwem cudów, które czynił Pan Jezus. Było i takie zdarzenie – wyraz ludzkiego niedowiarstwa: „Przyszedłszy do swego miasta rodzinnego, nauczał ich w synagodze, tak że byli zdumieni i pytali: «Skąd u Niego ta mądrość i cuda?» (…) I powątpiewali o Nim” (Mt 13, 54.57).
Nasz Zbawiciel kazał zostawić w spokoju człowieka, którzy czynił cuda w Jego imię: „Jezus odrzekł: «Nie zabraniajcie mu, bo nikt, kto czyni cuda w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie»” (Mk 9, 39).
W Dziejach Apostolskich czytamy: „Wiele znaków i cudów działo się przez ręce Apostołów wśród ludu” (Dz 5, 12). W żywotach wielu świętych znajdujemy wyraźne wzmianki o cudach, które Pan Bóg czynił przez nich – często jako odpowiedź na ich pełną wiary modlitwę.
Cuda wchodzą w zakres Bożego Objawienia – nieusuwalnie.
W Katechizmie Kard. Gasparriego czytamy:

„Co to jest cud?
Cud jest to wydarzenie, zdziałane przez Boga poza porządkiem całej natury stworzonej”.

Jeśli Pan Bóg chce czynić cuda, kim jesteśmy, abyśmy mieli coś tu komentować, powątpiewać czy kaprysić? Za każdy cud należy się Panu Bogu wdzięczność! Modlimy się przecież codziennie: „Bądź wola Twoja”. Jeżeli w tej czy innej okoliczności wolą Bożą jest cud, pokornie to przyjmiemy i będziemy dziękować naszemu Stwórcy za Jego wspaniałość i potęgę działania, i z radością serca powiemy z Psalmistą:

„Obchodzę Twój ołtarz, Panie,
by obwieszczać głośno chwałę
i rozpowiadać wszystkie Twoje cuda” (Ps 26, 6-7)!

Cuda są. Z hojności Bożej!


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus