„O nierządzie zaś i wszelkiej nieczystości albo chciwości niechaj nawet mowy nie będzie wśród was, jak przystoi świętym, ani o tym, co haniebne, ani o niedorzecznym gadaniu lub nieprzyzwoitych żartach, bo to wszystko jest niestosowne. Raczej winno być wdzięczne usposobienie. O tym bowiem bądźcie przekonani, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec – to jest bałwochwalca – nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga. Niechaj was nikt nie zwodzi próżnymi słowami, bo przez te grzechy nadchodzi gniew Boży na buntowników. Nie miejcie więc z nimi nic wspólnego!” (Ef 5, 3-7).

O czystości nigdy dosyć. Wyartykułujmy to klarownie: rzymski katolik rozumie niezmiernie wysokie wymagania cnoty czystości w zakresie myśli, słów, czynów, ubioru, publikacji. Akceptuje je z wiarą i realizuje je bez ostentacji, po prostu – w szczerości przed Panem Bogiem i unikając wszelkich oddziaływań, które mogłyby być pretekstem do zgorszenia kogokolwiek.
Jeśli chodzi o tę kwestię, niektórzy potrzebują korekty. Czasem trzeba zrobić małe przemeblowanie w głowie! A na pewno należy się starać unikać bliskich i dalszych okazji do grzechu.
Pomylone nurty łączenia wiary i nieczystości prowadzą do profanacji.
Rzymski katolik unika nieczystości, a prowadzi życie w czystości.
Pomyślmy, jakaż zaszczytna niezmierzona przestrzeń realizacji!

---

 

Fornicatio autem et omnis immunditia aut avaritia
nec nominetur in vobis, sicut decet sanctos.
„O nierządzie zaś i wszelkiej nieczystości albo chciwości
niechaj nawet mowy nie będzie wśród was, jak przystoi świętym” (Ef 5, 3).

Dobrze to dla człowieka żyć według wymogów Bożych. Czasy zamętu powszechnego, jakie wtargnęły w sam środek Kościoła, wyrażają się między innymi w tym, że próbuje się ustalić pokojowe współistnienie nieczystości i wiary (różnie jednak rozumianej – zwodnicza kreatywność modernizmu!). Problem dotyczy sfery publicznej oraz sfery sumienia.
Brak skromności u mężczyzn i kobiet, młodzieży i dzieci jest nie do pogodzenia z wymogami Ewangelii. Niektórzy z tych, którzy deklarują swoje przywiązanie do wiary katolickiej wpadli w tę pułapkę zgodności: a to opublikują jakieś materiały – treści i obrazy nieprzyzwoite, a to od czasu do czasu rzucą jakimś wulgaryzmem, a to rozmawiają bez skrępowania o sprawach, o których należałoby skromnie milczeć, a to zaszokują jakąś dosłownością w prezentowaniu pewnych tematów, które rzymskokatolicka kultura tradycyjnie otaczała barierą powściągliwości i taktu.
Ciągle aktualna jest przestroga Apostoła Narodów: „Nie łudźcie się! «Wskutek złych rozmów psują się dobre obyczaje». Ocknijcie się naprawdę i przestańcie grzeszyć! Są bowiem wśród was tacy, co nie uznają Boga. Ku waszemu zawstydzeniu to mówię” (1 Kor 15, 33-34).
Czystość jest niezbędna, aby prowadzić życie trzeźwe.
Czystość jest niezbędna, aby dać wyraz rozumnej służbie Bożej.
Czystość jest wyróżnikiem kultury rzymskich katolików płci obojga.
Zdaje się, że w tej sferze jest dzisiaj wiele do korekty.
Pięknie jest oddychać atmosferą czystości. Klimat ludzki i Boży. Bezpieczny.
„Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą” (Mt 5, 8).
„A zatem proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej” (Rz 12, 1).

---

treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

„Unikajcie wszystkiego, co ma choćby pozór zła” (1 Tes 5, 22).

Człowiek może zagłuszać i deformować swoje sumienie. Zło wślizguje się tu i ówdzie – sprytnie, przebiegle i nachalnie.
Dziwnie szybko rozpowszechniające się próby ożenienia wiary katolickiej z nieczystością (w sferze myśli, wzroku, słów, czynów, stroju, publikacji, związków) są naigrawaniem się z Pana Boga. Jest to nurt zwodniczy, prowadzący do wiecznego potępienia. Poplątane sumienie. Niektórzy katolicy przykleili się do nieczystości jak plastelina i nie myślą się od niej oderwać. Bardzo uważajmy!
Apostoł nalega: „Odrzućcie przeto wszystko, co nieczyste, oraz cały bezmiar zła, a przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze” (Jk 1, 21).
A już najbardziej Pan Bóg woła do życia w czystości tych, którzy są w bliskości ołtarza:

„Dalej, dalej! Wyjdźcie stąd!
Nie dotykajcie nic nieczystego!
Wyjdźcie spośród niego! Oczyśćcie się,
wy, którzy niesiecie naczynia Pańskie!” (Iz 52, 11).

Cnota czystości jest probierzem i wyrazem naszej wiary i miłości do Pana Boga.
Starajmy się, ile tylko możemy, z pomocą łaski Bożej zachować cnotę czystości w myślach, słowach i czynach.

Niepokalane Serce Maryi, módl się za nami.

---

„Czyż nie wiecie, że niesprawiedliwi nie posiądą królestwa Bożego? Nie łudźcie się! Ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani rozwięźli, ani mężczyźni współżyjący z sobą, ani złodzieje, ani chciwi, ani pijacy, ani oszczercy, ani zdziercy nie odziedziczą królestwa Bożego. A takimi byli niektórzy z was. Lecz zostaliście obmyci, uświęceni i usprawiedliwieni w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa i przez Ducha Boga naszego” (1 Kor 6, 9-11).

„Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie: powstrzymywanie się od rozpusty, aby każdy umiał utrzymywać ciało własne w świętości i we czci, a nie w pożądliwej namiętności, jak to czynią nie znający Boga poganie. Niech nikt w tej sprawie nie wykracza i nie oszukuje brata swego, albowiem jak wam to przedtem powiedzieliśmy, zapewniając uroczyście: Bóg jest mścicielem tego wszystkiego” (1 Tes 4, 3-6).

„Dzieci, nie dajcie się zwodzić nikomu” (1 J 3, 7)!

---

treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube