Tag: o. Reginald Garrigou-Lagrange OP

Jakie dziwactwa wyprawia!

O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, w dziele Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie, ukazuje wieloaspektowo problem doświadczeń, które Bóg dopuszcza na duszę Mu oddaną, którą pragnie doprowadzić do wysokiej świętości.
Pisze między innymi, przywołując spostrzeżenia św. Teresy z Avili, zawarte w jej dziele Twierdza wewnętrzna:

Bóg sprawia, że dusza pragnie niezmiernego dobra, które jej przygotowuje, i przeprowadza ją przez straszne próby: „Do nich najpierw zaliczam – mówi św. Teresa – szemranie i sądy ludzi, wpośród których ta dusza żyje… Mówią więc: «jak to udaje świętą, jakie dziwactwa wyprawia»… Ci nawet, których poczytywała za przyjaciół, odwracają się od niej i najostrzej ją sądzą… wszelkiego rodzaju obmowy i podejrzenia na nią rzucają… podejrzenia te i sądy… nieraz całe życie tę biedną duszę prześladują… Cóż dopiero mówić o cierpieniach wewnętrznych?”.


Treści katolickie czytajmy codziennie:
   sacerdoshyacinthus.com
   verbumcatholicum.com
   actualia.blog
Dalsze krzewienie powyższych adresów – w Polsce i za granicą –
będzie współpracą w dobrym dziele. A.M.D.G.

Wierząca dusza zatroskana o zbawienie bliźniego

Dusza ludzka jest stworzona przez Pana Boga i dla Pana Boga. Pan Bóg „pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy” (1 Tm 2, 4).
By zbawić duszę swoją, należy wyznawać wiarę katolicką i wiernie pełnić Wolę Bożą. Dusza, która idzie drogą Bożą pragnie, aby i inni doszli do Nieba. Uległa działaniu łaski, według możliwości, podejmuje w tym kierunku roztropne działania stosowne.
O. Réginald Garrigou-Lagrange OP w swoim cennym dziele Trzy okresy życia wewnętrznego podaje następujący przykład.

„Gdy noc ducha jest bardziej oczyszczająca i poprzedza zjednoczenie przemieniające, zdarza się nieraz, że ma ona w pewnym stopniu charakter wynagradzający [ekspiacyjny] za bliźniego. Można to stwierdzić np. w żywocie św. Wincentego à Paulo […], gdzie mowa jest o tym, że przyjął on cierpienie w intencji pewnego doktora Sorbony, bardzo dręczonego pokusami przeciwko wierze; św. Wincenty à Paulo musiał wtedy sam opierać się w ciągu czterech lat tak silnym pokusom przeciw tej cnocie, że pytał sam siebie, czym im ulega, czy nie. Wtedy to właśnie napisał Credo na kartce papieru, którą położył na sercu, a gdy pokusa stawała się gwałtowniejszą, przyciskał kartkę do serca, by samemu sobie dać zewnętrzny znak swej wierności. U kresu tych czterech lat wiara Wincentego à Paulo znacznie wzrosła przez wszystkie akty heroiczne, które musiał pełnić, przebywając ten tunel”.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
actualia.blog

By coraz lepiej brać udział we Mszy Świętej

Katolicką jest rzeczą podjąć decyzję związania się wyłącznie z Mszą Świętą w rycie rzymskim. Trzeba podejmować dalsze kroki, mające na celu coraz bardziej godne uczczenie Boga w Trójcy Świętej Jedynego i Chrystusowej Ofiary, składanej przez kapłana na katolickim ołtarzu. Któż z nas nie zastanawiał się, jak dobrze i owocnie brać udział we Mszy Świętej?
O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, w swoim znamienitym dziele dotyczącym życia duchowego (które niezmiennie polecam – więcej), podaje cenne pouczenia:

By dobrze uczestniczyć we Mszy świętej, z wiarą, nadzieją, prawdziwą pobożnością i miłością, można jej słuchać w rozmaity sposób. Można zwracać uwagę na modlitwy liturgiczne, na ogół tak piękne i tak pełne namaszczenia, wzniosłości i prostoty. Można również przypominać sobie śmiertelną Mękę Zbawiciela, której pamiątką jest Msza, oraz widzieć siebie u stóp krzyża z Maryją, Janem i świętymi niewiastami. Można też starać się składać Bogu w łączności z Jezusem cztery akty stanowiące cele Ofiary: adorację, wynagrodzenie, prośbę i dziękczynienie1. Jeśli się modlimy, choćby tylko odmawiając pobożnie różaniec, uczestniczymy we Mszy owocnie. Można również z wielkim pożytkiem, za przykładem św. Joanny de Chantal i wielu świętych, oddawać się wtedy w dalszym ciągu modlitwie myślnej, zwłaszcza jeśli ma się skłonność do silnej i czystej miłości, jak św. Jan spoczywający podczas Ostatniej Wieczerzy na Sercu Jezusowym.
Ale w jakikolwiek sposób słucha się Mszy świętej, należy położyć nacisk na jedną ważną rzecz. Trzeba przede wszystkim złączyć się głęboko z ofiarą Zbawiciela, Głównego Kapłana: z Nim ofiarować Go Ojcu, pamiętając, że to ofiarowanie podoba się Bogu bardziej, niż budzą w Nim obrzydzenie wszystkie grzechy. Trzeba również ofiarowywać siebie coraz pełniej, ofiarowywać zwłaszcza cierpienia i przeciwności, które już teraz znosimy lub które spotkają nas w ciągu dnia (…).
Msza święta w ten sposób pojęta jest obfitym źródeł uświęcenia i coraz nowych łask.

– – –

 1 Pierwsza część Mszy świętej aż do ofiarowania budzi w nas uczucia skruchy i żalu (Confiteor, Kyrie eleison), uwielbienia i wdzięczności (Gloria), błagania (Kolekta), żywej wiary (Epistoła, Ewangelia, Credo), aby nas przygotować do ofiarowania świętej Ofiary, po której następuje Komunia i dziękczynienie.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
actualia.blog

Przezwyciężamy rozproszenia w modlitwie

Któż z nas nie ma rozproszeń w modlitwie? Bywa, że zaledwie rozpoczniemy modlitwę, już cisną się nam inne myśli.
O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, w swoim znamienitym dziele dotyczącym życia duchowego (które niezmiennie polecam – więcej), przywołuje cenne pouczenia św. Tomasza z Akwinu o uwadze w modlitwie:

„Może ona być zwrócona na wyrazy, aby je dobrze wymawiać, bądź na znaczenie wyrazów, bądź też na cel modlitwy, czyli na Boga i na rzeczy, o które się prosi… Tego rodzaju uwaga, którą mogą posiadać nawet ludzie prości, bywa czasem tak wielka, że duch jest jakby porwany do Boga i zapomina o wszystkim innym”.

Jak więc przezwyciężać rozproszenia w modlitwie?
Streszczając:

– dokładnie wymawiać słowa modlitwy (najbardziej elementarny sposób skupienia),
– zwracać uwagę na znaczenie wypowiadanych słów modlitwy,
– starać się zachować świadomość, że jestem w obecności Bożej, mówię do Pana Boga.

Przystępne wskazówki niech będą nam pomocą, by modlić się dobrze, by modlić się lepiej!


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
actualia.blog

Dusza ludzka jest stworzona dla Pana Boga

Postrzegając nasze życie doczesne sub specie aeternitátis – w aspekcie wieczności – stwierdzamy, pouczeni Objawieniem Bożym: życie doczesne ma być i powinno być dla nas przygotowaniem do życia na wieczność z Panem Bogiem. „Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie. Stamtąd też jako Zbawcy wyczekujemy Pana naszego Jezusa Chrystusa, który przekształci nasze ciało poniżone, na podobne do swego chwalebnego ciała, tą potęgą, jaką może On także wszystko, co jest, sobie podporządkować” (Flp 3, 20-21).
Dlatego Apostoł Narodów poucza nas, abyśmy angażując się w sprawy ziemskie, doczesne, zachowali wobec nich dystans i duszę naszą kierowali ku Bogu: „Mówię, bracia, czas jest krótki. Trzeba więc, aby ci, którzy mają żony, tak żyli, jakby byli nieżonaci, a ci, którzy płaczą, tak jakby nie płakali, ci zaś, co się radują, tak jakby się nie radowali; ci, którzy nabywają, jak gdyby nie posiadali; ci, którzy używają tego świata, tak jakby z niego nie korzystali. Przemija bowiem postać tego świata” (1 Kor 7, 29-31).
Od kilkudziesięciu lat w oficjalnych strukturach kościelnych krzewiona jest zmieniona religia. Aby więc zbawić swoją duszę – warunkiem jest zachowanie nieskazitelnej katolickiej wiary – potrzebna jest dzisiaj większa troska osobista, własna troska każdej duszy o tę sprawę najświętszą.
Pośród czasu zamętu powszechnego nie zaniedbujmy więc troski o duszę – o zbawienie własnej duszy.
Do Nieba dotrzemy, jeśli starać się będziemy o dochowanie wierności, której przejawem będzie:

– Poznawanie nieskazitelnej katolickiej doktryny (lektura tradycyjnych katechizmów);
– Związanie się wyłącznie z odwiecznym katolickim kultem (Msza Święta w rycie rzymskim);
– Zachowanie stanu łaski uświęcającej i wierne wypełnianie obowiązków stanu.

Odmawiajmy codziennie Różaniec i często ponawiajmy Akty cnót Boskich – więcej.
Dzieło, które wybornie nas pouczy i wszechstronnie ukaże nam katolicką drogę duszy do Pana Boga, posłuży nam jako wyborny podręcznik na całe życie – więcej


Quicúmque vult salvus esse, ante omnia opus est ut téneat cathólicam fidem.
Quam nisi quisque íntegram inviolatámque serváverit, absque dubio in aetérnum períbit.
„Ktokolwiek pragnie być zbawiony, przede wszystkim winien się trzymać katolickiej wiary.

Której jeśliby kto nie zachował całej i nienaruszonej, ten niewątpliwie zginie na wieki” (Św. Atanazy, Wyznanie wiary).

„Zaklinam was zatem nie ja, lecz miłość Jezusa Chrystusa, abyście przyjmowali wyłącznie pokarm chrześcijański, a powstrzymywali się od trującej rośliny, to jest herezji” (Św. Ignacy Antiocheński, List do Trallan).

„Kto przyjmuje obcą naukę, nie jest w zgodzie z męką Chrystusa” (Św. Ignacy Antiocheński, List do Filadelfian).

„Więc cóż może uczynić chrześcijanin-katolik, jeśli jakaś cząsteczka Kościoła oderwie się od wspólności powszechnej wiary? Nic innego, jeno przełoży zdrowie całego ciała nad członek zakażony i zepsuty. A jak ma postąpić, jeśliby jakaś nowa zaraza już nie cząstkę tylko, lecz cały naraz Kościół usiłowała zakazić? Wtedy całym sercem przylgnąć winien do starożytności; tej już chyba żadna nowość nie zdoła podstępnie podejść” (Św. Wincenty z Lerynu, Commonitorium).


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
actualia.blog

Upomnienie stosowne

Wielkim grzechem zaniedbania jest zaniechanie upomnienia, gdy upomnieć należy. Ważny jest nie tylko fakt należnego upomnienia, ale i sposób upomnienia.
O. Réginald Garrigou-Lagrange OP pisał: „Wymówka uczyniona z wielką dobrocią bywa często dobrze przyjęta, podczas gdy uczyniona z gniewem nie daje żadnych rezultatów. Toteż Pan Jezus mówi: «Uczcie się ode Mnie, żem jest cichy i pokornego serca»”.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Problem konsekwencji

„Prawo wzrostu ma poważne wymagania; jeśli posiew Boży, rzucony w nas przez chrzest, nie rozwija się, grozi mu, że zamrze, że będzie zagłuszony przez chwasty, jak powiedziano w przypowieści o siewcy. Na drodze zbawienia anormalnymi nie są z pewnością prawdziwi mistycy, lecz dusze opóźnione i oziębłe” (O. Réginald Garrigou-Lagrange OP).

Jeżeli nie idziemy za poznaną prawdą, wcześniej czy później będzie nam się kotłować w głowie. Optymalna pożywka dla działania diabła.
Dlatego jest bardzo niebezpieczne poznawać ortodoksyjną katolicką doktrynę i poznawać skarby tradycyjnego katolickiego kultu, i NIC nie uczynić, aby się do nich zbliżyć i podjąć decyzje, jakie przystoją ludziom rozumnym.
Od samego biegania po internecie świętości nam nie przybędzie.


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Maryjne wstawiennictwo niezawodne

„Nie tylko każdy rodzaj łaski jest nam udzielony przez Maryję, ale i każda poszczególna łaska. Czyż nie stwierdza tego wiara Kościoła w słowach Pozdrowienia anielskiego: «Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen». To «teraz» jest wymawiane w każdej minucie w Kościele przez tysiące chrześcijan, proszących w ten sposób o łaskę chwili obecnej, która jest najszczególniejszą z łask, inną dla każdego z nas i inną dla każdego w każdej minucie. Chociaż jesteśmy roztargnieni wymawiając te słowa, Maryja, która nie jest roztargniona, zna nasze potrzeby duchowe w każdej chwili, modli się za nas i wyprasza nam wszystkie łaski, które otrzymujemy” (O. Reginald Garrigou-Lagrange OP).


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube

Przygotowanie duszy

Przyroda (1)

Kto przyjął łaskę katolickiej wiary, postrzega życie doczesne jako przygotowanie duszy do Nieba, gdzie udziałem duszy zbawionej będzie vísio beatífica – widzenie uszczęśliwiające.
Pomocą w przygotowaniu duszy do życia wiecznego z Panem Bogiem mogą nam posłużyć pisma duchowe prawowicie kanonizowanych katolickich mistyków.


Jedna z doskonałych lektur duchowych


treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube