Umysł nie lęka się stwierdzić, że dwa plus dwa równa się cztery. No, i cóż się takiego stało z naszymi umysłami, że nie chcą stwierdzić, iż dwa plus dwa nie równa się pięć?
Analogie przeliczne. Sapienti sat.
Wielkie postacie świętych apologetów wiary katolickiej charakteryzowały się jasnością w diagnozowaniu i odrzuceniu błędów doktrynalnych. I my pozbądźmy się zahamowań w diagnozowaniu i nazywaniu po imieniu błędów od ponad pięćdziesięciu lat odkształcających nieskazitelny katolicki depozyt wiary.
Tag: rozum
Dwa postulaty bazowe
…et cognoscetis veritatem, et veritas liberabit vos.
„…i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8, 32).
Et scimus, quoniam Filius Dei venit, et dedit nobis sensum.
„Wiemy także, że Syn Boży przyszedł i obdarzył nas zdolnością rozumu”
(1 J 5, 20).
Bez żadnych podtekstów i nadtekstów – postulat bazowy jest ten:
Dopuścić prawdę do głosu.
Bez żadnych podtekstów i nadtekstów – postulat bazowy jest ten:
Czynić użytek z rozumu – według zamysłu Bożego.
treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube
Katolicka apologia rozumu
Et scimus, quoniam Filius Dei venit, et dedit nobis sensum.
„Wiemy także, że Syn Boży przyszedł i obdarzył nas zdolnością rozumu”
(1 J 5, 20).
Luterska (wręcz diaboliczna) pogarda dla rozumu jest całkowicie obca katolikom. Powinna być.
treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube
Czynny rozum rzymskiego katolika
Non enim dedit nobis Deus spiritum timoris sed virtutis, et dilectionis, et sobrietatis.
„Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości, i trzeźwego myślenia” (2 Tm 1, 7).
Ach, ci wirtuozi posłuszeństwa. Mali komsomolcy. Chętnie by nas, rzymskich katolików, globalnie oduczyli myślenia i do gruntu zdemobilizowali nasz umysł, aby zatracił nawet ochotę do elementarnego rozróżnienia prawdy i fałszu. Uff!
A postulat bazowy jest zawsze ten: Dopuścić prawdę do głosu. Zwłaszcza w sprawach wiary.
treści katolickie:
sacerdoshyacinthus.com
verbumcatholicum.com
twitter.com/SacHyacinthus
YouTube
Pokora przed Panem Bogiem
Rozum jest wielkim darem Bożym. Są nieskończone przestrzenie tajemnicy Boga, których rozum zgłębić nie zdoła.
Człowiek uczciwy, kochający prawdę, potrafi – i chce! – skłonić swoją głowę w pokorze przed niezgłębioną tajemnicą wyroków Boskich.
Człowiek uczciwy, kochający prawdę, skłania swoją głowę w pokorze przed niezgłębioną tajemnicą wyroków Boskich.
Pisze św. Paweł:
O altitudo divitiarum sapientiae, et scientiae Dei: quam incomprehensibilia sunt iudicia eius, et investigabiles viae eius! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius eius fuit?
„O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi!
Kto bowiem poznał myśl Pana, albo kto był Jego doradcą?” (Rz 11, 33-34).
Rozumne jest uznać granice rozumu.
Akt pokory jest aktem rozumnym. Uczciwym intelektualnie.
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.