Jeśli kapłan lub osoba świecka podejmie w Roku Pańskim 2018 decyzję dożywotniego związania się wyłącznie z Mszą Świętą w tradycyjnym rycie rzymskim, dokona zasadniczego kroku ku odzyskaniu wiary katolickiej.
Tylko jedno postanowienie, a dobra nieskończone!
„Nie bój się, mała trzódko, gdyż spodobało się Ojcu waszemu
dać wam królestwo” (Łk 12, 32).
I cóż myślimy – że Pan Bóg nie wspomoże tych, którzy w czasach zamętu powszechnego dokładają starań, aby dochować wierności niezmutowanej katolickiej wierze – tej samej, jaką Kościół Katolicki przez dwadzieścia wieków wiernie przekazywał? Hojność Boża jest niezrównana!
Choćby ludzie zawodzili – Bogu ufajmy!
Choćbyśmy byli małą trzódką – Bogu ufajmy!
W każdym dniu nowego roku – Bogu ufajmy!
I niechże się niczego nie obawiają ci, którzy bronią nieskażonego katolickiego depozytu wiary, jaki Kościół Katolicki – jedyny prawdziwy Kościół, jedyny Kościół założony przez Jezusa Chrystusa – wiernie i nieomylnie przekazywał przez wieki. Ponad wszystkimi knowaniami jawnych i ukrytych odkształcicieli wiary jest Pan Bóg – Sędzia sprawiedliwy!
Mówię to do tych, którzy już się obudzili i oczy mają otwarte.
Mówię to do tych, których działania wpisują się w dwutysiącletni złoty nurt apologetyczny.
Mówię to do tych, którzy katolickiego depozytu wiary nie zdradzili najmniejszym odstępstwem i najmniejszą koncesją na rzecz błędu.
Św. Jan Bosko odróżniał kościół od podwórka. Z wiary katolickiej, z katolickiego kultu i moralności nie żartujemy. Katolickiego kultu katolik nie zamienia na zabawę.
„«Nie błądźcie», bracia moi. Ci, którzy rujnują rodziny, «królestwa Bożego nie odziedziczą». Jeśli więc ci, którzy tak czynili, postępując według ciała, już zostali ukarani śmiercią, o ileż bardziej powinien być ukarany ten, kto przewrotną nauką fałszowałby wiarę Bożą, za którą Jezus Chrystus został ukrzyżowany. Kto byłby splamiony takim przestępstwem, pójdzie w ogień nieugaszony, podobnie jak i ten, kto go słucha” (św. Ignacy Antiocheński, List do Efezjan).
Jeśli ktoś fascynuje się modą na egzorcyzmy, niech raczej codziennie modli się na Różańcu o oczyszczenie i uwolnienie swojego umysłu z powszechnie i oficjalnie krzewionych dzisiaj błędów doktrynalnych, które odkształcają ortodoksyjną wiarę katolicką.
Noli timere, pusillus grex, quia complacuit Patri vestro dare vobis regnum.
„Nie bój się, mała trzódko, gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo” (Łk 12, 32).
Można zrozumieć, że dla wielu problemem jest statystyka: Czy to możliwe, aby większość myliła się dzisiaj co do spraw wiary katolickiej?
Nie chciałbym dojść do konkluzji pesymistycznej, że tylko garstka jest dzisiaj zdolna do prawdziwej diagnozy aktualnego stanu demontażu katolickiego depozytu wiary.
To jest tragiczne, że wielu nie rozróżnia ortodoksyjnej wiary katolickiej od jej powszechnie i oficjalnie krzewionych zmutowanych wersji. Tu się zachwycą fragmentem Tradycji, a tu wychwalają media o orientacji judeoprotestanckiej, podające się za katolickie. Jak długo jeszcze?
Sytuacja jest delikatna i dramatyczna zarazem. Z tym większą odpowiedzialnością w czasach zamętu powszechnego należy sobie unaoczniać kwestię: Kogo chcemy mieć za interpretatora i przewodnika?
Qui credíderit et baptizatus fúerit, salvus erit: qui vero non credíderit, condemnábitur.
„Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony” (Mk 16, 16).
Jako że jednym z tragicznych skutków zamętu powszechnego jest odpadnięcie wielu dusz od wiary i praktyki sakramentów, należy klarownie wyartykułować, co następuje:
Nie wystarczy zdiagnozować i odrzucić wszystkie błędy, które od ponad pięćdziesięciu lat wciskają się do Kościoła. Należy ponadto – i przede wszystkim! – MOCNO WIERZYĆ w to wszystko, co Pan Bóg objawił, a co Kościół Katolicki od wieków do wierzenia podaje.
Św. Atanazy podaje nam niezawodne słowo wyznania katolickiej wiary:
Quicúmque vult salvus esse, ante omnia opus est ut téneat cathólicam fidem.
Quam nisi quisque íntegram inviolatámque serváverit, absque dubio in aetérnum períbit.
„Ktokolwiek pragnie być zbawiony, przede wszystkim winien się trzymać katolickiej wiary.
Której jeśliby kto nie zachował całej i nienaruszonej, ten niewątpliwie zginie na wieki” (św. Atanazy, Wyznanie wiary).
Systematyczna lektura starych katolickich katechizmów jest w czasach zamętu powszechnego najwyższą koniecznością. Czytajmy codziennie!
Biblioteka ’58 otwarta całą dobę przez wszystkie dni tygodnia.
Akt wiary
Wierzę w Ciebie, Boże żywy,
w Trójcy jedyny, prawdziwy;
wierzę, w coś objawił Boże,
Twe słowo mylić nie może.
Caecus autem si caeco ducatum praestet, ambo in foveam cadunt.
„Jeśli ślepy ślepego prowadzi, obaj w dół wpadną” (Mt 15, 14).
Jest bardzo poważny problem, marginalnie tylko diagnozowany kompetentnie. Od ponad pięćdziesięciu lat mnożą się słowa i działania, które wyczerpują znamiona herezji a nawet apostazji. Są słowa i działania, które są niespójne ze stałą nauką i praktyką Kościoła Katolickiego.
Co zamierzamy z tym zrobić? Zamknąć oczy i nadal udawać, że nie miały i nie mają one miejsca?
Katolickie minimum jest takie: Nawet jeśli nie bylibyśmy w stanie zdiagnozować problemu prawowitości danych hierarchów, nie powinniśmy dawać koncesji na słowa i działania, które pozostają w niezgodności ze stałą nauką i praktyką Kościoła Katolickiego. Nie powinniśmy współpracować ze słowami i działaniami, które pozostają w niezgodności ze stałą nauką i praktyką Kościoła Katolickiego.
To są niezwykle trudne kwestie, wobec których nie stawało żadne pokolenie Kościoła Katolickiego w takiej skali. Ubolewać tylko należy nad nieświadomością wielu deklarujących przywiązanie do wiary katolickiej. Ślepota na własne życzenie. Ignorancja nie jest cnotą.
Biblioteka 58’ otwarta całą dobę przez wszystkie dni tygodnia.
Ks. Jacek Bałemba, Kazanie okolicznościowe
na Narodowe Święto Niepodległości
Warszawa, kościół św. Klemensa Hofbauera, 11.11.2017
Ks. Jacek Bałemba, Kazanie okolicznościowe
na Narodowe Święto Niepodległości
Warszawa, kościół św. Klemensa Hofbauera, 11.11.2017
Niech nas nie zwodzi pozorne milczenie Pana Boga. Zdamy sprawę z każdej koncesji, jaką dajemy odkształceniom katolickiego depozytu wiary – doktryny, kultu i moralności.
Słusznie powiedział jeden z kapłanów:
„Jesteśmy kuszeni, aby widzieć Kościół tam, gdzie zanegowano wiarę katolicką” (x. Florian Abrahamowicz).
Ecclesia ibi est, ubi fides vera est.
„Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara”
(Św. Hieronim, Doktor Kościoła).
Kazanie o przemijaniu
Ks. Jacek Bałemba, Kazanie na XX Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego
22.10.2017
Dominica XX Post Pentecosten
Ef 5, 15-21; J 4, 46-53
Kazanie o przemijaniu
Ks. Jacek Bałemba, Kazanie na XX Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego
22.10.2017
Dominica XX Post Pentecosten
Ef 5, 15-21; J 4, 46-53
Ks. Jacek Bałemba, Odzyskać wiarę katolicką. Wybrane elementy
Wykład wygłoszony w ramach VIII Kongresu dla społecznego panowania
Chrystusa Króla, Gdańsk 18.06.2016
Przebieg tematyczny wykładu:
Uzasadnienie podjęcia kwestii wiary
– powiązanie wiary ze sprawą zbawienia wiecznego
– problem odkształcenia wiary
Terminologia a semantyka
– zmiana terminologii
– zmiana znaczeń
Elementy diagnozy współczesnej sytuacji
– Bp Athanasius Schneider
– o. dr hab. Benedykt Jacek Huculak
Wiara katolicka i inne wiary
– specyfika wiary katolickiej
– inne wiary nie dają zbawienia
Problem niewiary i ludzi bez wiary
Kwestia obiektywizmu wiary
Źródła wiary
– Objawienie Boże: Pismo Święte i Tradycja
– Katolickie rozumienie wiary katolickiej
Wiara i uczynki
Co czynić, gdy nasila się głoszenie błędu?
– Św. Wincenty z Lerynu, Commonitorium
Co czynić, aby wiarę zachować, wyznawać, realizować i krzewić?
– doktryna, lex credendi – Biblioteka ’58
– kult, lex orandi – Msza Święta w tradycyjnym rycie rzymskim i postawa klęcząca przy przyjmowaniu Komunii Świętej
– życie, lex vivendi – stan łaski uświęcającej i dobre wypełnianie obowiązków stanu
Wiara katolicka i ruch narodowy
– budować na pewnej doktrynie katolickiej
– budować na tradycyjnej Mszy Świętej
– budować na tradycyjnej pobożności
– budować na katolickich obyczajach
Głos Tradycji: laudacja wiary katolickiej
Konkluzja
– powiązanie wiary katolickiej z Chrystusowym królowaniem
– wezwanie do wierności
– – –
Źródło
Quicúmque vult salvus esse, ante omnia opus est ut téneat cathólicam fidem.
Quam nisi quisque íntegram inviolatámque serváverit, absque dubio in aetérnum períbit.
„Ktokolwiek pragnie być zbawiony, przede wszystkim winien się trzymać katolickiej wiary.
Której jeśliby kto nie zachował całej i nienaruszonej, ten niewątpliwie zginie na wieki” (Św. Atanazy, Wyznanie wiary).
Czym jest wiara?
Wiara jest cnotą nadprzyrodzoną, którą Bóg wlewa w nasze dusze i mocą której, opierając się na autorytecie Boga samego, wierzymy w to wszystko, co Bóg objawił i co podaje do wierzenia za pośrednictwem swego Kościoła (Katechizm św. Piusa X).
Bardzo wielu – nawet tych, którzy jakoś deklarują przywiązanie do wiary katolickiej – ma dość jednostronne i fałszywe spojrzenie na wiarę. „Nie ma znaczenia w co wierzysz, wystarczy, abyś był dobrym człowiekiem”. Doprawią to niektórzy jeszcze aforyzmem: „Wszystkie religie są dobre”.
Objawienie Boże, którego źródłami są Pismo Święte i Tradycja, nie daje żadnych podstaw do tak jednostronnych sentencji – niekatolickich!
Można być wrogiem Pana Boga przez swoje złe czyny, oczywiście. Ale można być wrogiem Pana Boga także przez błędne myślenie.
Powszechne od ponad pięćdziesięciu lat lekceważenie kwestii herezji jest jednym ze smutnych objawów odejścia od wiary katolickiej i ignorancji dotyczącej podstawowych jej wymogów. Dryfuje się w kierunku nurtów judeo-protestancko-relatywistyczno-globalistycznych.
Św. Paweł, prawowity Apostoł, przypomina nawróconym Kolosanom: „byliście niegdyś obcymi dla Boga i Jego wrogami przez sposób myślenia i wasze złe czyny” (Kol 1, 21). Należy zatem te dwie kwestie rozróżniać – distínguere: czyny i myślenie.
Pismo Święte nakazuje: „Myślcie o Panu właściwie” (Mdr 1, 1).
Apostoł Narodów wyraźnie nakazuje zwrócenie uwagi na kwestie rozumu, umysłu, poprawnego myślenia: „A zatem proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej. Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe” (Rz 12, 1-2).
Masowe przeżycia modlitewne, jeśli nie są zakorzenione w Objawionej przez Pana Boga ortodoksyjnej doktrynie, mogą tylko pogłębić problem: zakorzenienie w błędzie, w błędnej doktrynie – niekatolickiej. Kwestia poważna. Dar rozumu jest darem Ducha Świętego.
Nie należy wyglądać przyspieszonych kursów doktryny katolickiej. Należy się samemu wziąć do roboty i zacząć poznawać ortodoksyjną katolicką naukę, którą w kościołach można było co niedzielę usłyszeć powszechnie do lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Systematyczna lektura czystych treści katolickich jest obowiązkiem tych, którzy nie chcą, aby ich przywiązanie do wiary katolickiej pozostało na poziomie deklaracji. Nikt za nas zadania domowego nie odrobi.
Okoliczności są dzisiaj niepospolicie trudne: herezja coraz bardziej powszechna i zuchwała. Autoryzowana.
Czytajmy zatem. Przynajmniej jedną stronę dziennie. Codziennie. Czystą katolicką doktrynę.
Tylko sygnalizujemy problem.
Biblioteka ‘58 otwarta całą dobę przez wszystkie dni tygodnia.
Za przykładem prawowicie kanonizowanych świętych i męczenników
trzymajmy się mocno katolickiej niezmutowanej wiary!
Ks. Jacek Bałemba, Kazanie na XVIII Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego
08.10.2017
Dominica XVIII Post Pentecosten
1 Kor 1, 4-8; Mt 9, 1-8
Za przykładem prawowicie kanonizowanych świętych i męczenników
trzymajmy się mocno katolickiej niezmutowanej wiary!
Ks. Jacek Bałemba, Kazanie na XVIII Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego
08.10.2017
Dominica XVIII Post Pentecosten
1 Kor 1, 4-8; Mt 9, 1-8
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.