Duchownych katolickich, sprawujących wyłącznie kult katolicki i wiernie krzewiących katolicki depozyt wiary, należy otaczać szczególnym szacunkiem – nie dla ich zalet osobistych, lecz dlatego, że są wiernymi krzewicielami katolickiego depozytu wiary. Należy z zaufaniem korzystać z ich kapłańskiej służby – słuchać nauczania i przyjmować od nich Sakramenty Święte – aby duszę swoją uświęcać i zbawić.
Panu Bogu należny jest kult doskonały – katolicki. Kultem katolickim jest Msza Święta w rycie rzymskim – ryt własny Kościoła Katolickiego.
Przy ewentualnym rozważaniu powrotu katolickiej Mszy Świętej w rycie rzymskim do kościołów i kaplic, w których sprawowany jest kult reformowany, należy wziąć pod uwagę między innymi dwie kwestie:
– Czy godzi się w tym samym kościele i na tym samym ołtarzu sprawować kult katolicki i kult reformowany?
– Czy godzi się gromadzić się w tych kościołach i kaplicach, gdzie – z racji udzielania Komunii na rękę – dochodzi (o ile konsekracja ma miejsce) do utraty niezliczonej liczby konsekrowanych partykuł, spadających na podłogę i deptanych przez ludzi?
Przy ewentualnym rozważaniu powrotu katolickiej Mszy Świętej w rycie rzymskim do kościołów i kaplic, w których sprawowany jest kult reformowany, należy wziąć pod uwagę między innymi powyższe dwie kwestie poważne.
Niszczenie katolickiego depozytu wiary – w kulcie, doktrynie i moralności – przyspiesza.
„Biada ziemi i morzu, gdyż zstąpił diabeł do was, żywiący wielki gniew, gdyż wie, że ma mało czasu” (Ap 12, 12).
Kazanie na I Niedzielę Wielkiego Postu, 6.03.2022 r.
Msza Święta w rycie rzymskim.
Ks. Jacek Bałemba SDB.
Lekcja: 2 Kor 6, 1-10
Ewangelia: Mt 4, 1-11
.
Sprawy Boże – w tym zobowiązania modlitewne – należy traktować poważnie.
Dziwności przybywa. Przybywa zachowań dziwnych – nieadekwatnych do okoliczności, w których się właśnie ktoś znalazł.
Przykłady. Ktoś popełnia niestosowność – słowo przepraszam nie pada. A powinno.
Ktoś popełnia niestosowność – słowo przepraszam zostaje wypowiedziane, ale z dziwnym zastrzeżeniem: Nie obiecuję poprawy.
Ktoś widzi księdza – z uporem zwraca się doń per pan.
Ktoś widzi księdza – pozdrowienie Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus nie zostaje wypowiedziane. Głuche milczenie.
Ktoś dzieli się istotnymi aspektami swojego życia, co kiedyś było traktowane jako wyraz zaufania. Brak reakcji ze strony słuchających. I nawet nie zdają sobie sprawy, że ten brak reakcji jest niestosownością.
Sprawy poważniejsze. Od ponad pięćdziesięciu lat w oficjalnych strukturach kościelnych krzewiona jest powszechnie nowa religia, obiektywnie różniąca się od wiary katolickiej, krzewionej przez Kościół Katolicki od dwudziestu wieków. Prawie wszyscy przyjmowaliśmy ją jako wiarę katolicką. Więc nieadekwatnie. Można odnieść do tej niefortunnej sytuacji słowa Apostoła Narodów, chyba nie pozbawione odcienia ironii: „Chętnie bowiem znosicie bezrozumnych, choć sami jesteście rozumni. Znosicie bowiem, jeśli was kto w niewolę podbija, jeśli kto objada, jeśli kto wyzyskuje, jeśli się kto wynosi, jeśli was kto bije po twarzy” (1 Kor 11, 19-20); „Lecz boję się żeby, jak wąż oszukał Ewę chytrością swoją, tak myśli wasze nie zostały skażone i nie odpadły od prostoty, która jest w Chrystusie” (1 Kor 11, 3).
Dziwności przybywa. Przybywa zachowań dziwnych – nieadekwatnych do okoliczności, w których się właśnie ktoś znalazł.
Starajmy się o zachowania adekwatne do okoliczności, w których się właśnie znaleźliśmy. W sprawach codziennych oraz pryncypialnych – najpoważniejszych i najważniejszych!
W Wielkim Poście pośćmy. Wielki Post!
W Środę Popielcową, w Suche Dni oraz we wszystkie piątki i soboty zachowujmy post ścisły – spożywamy tylko jeden posiłek do syta oraz nie spożywamy potraw mięsnych i rosołu.
Post ścisły nie zabrania skromnego porannego i wieczornego posiłku, przy którym ujmujemy sobie przynajmniej jedną trzecią tego, co zwykle podczas tych posiłków spożywamy. W dniu postu ścisłego każdy powinien na śniadanie i wieczerzę o tyle mniej spożyć pokarmów, żeby między dniem postu a dniem zwykłym zachodziła naprawdę różnica, czyli żeby każdy odczuł pewne umartwienie.
Nie jemy między tymi trzema posiłkami.
Post ścisły obowiązuje katolików, którzy ukończyli 21 rok życia, a nie rozpoczęli jeszcze 60 roku życia.
Natomiast post jakościowy (wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych) obowiązuje wszystkich, którzy ukończyli 7 rok życia.
W poniedziałki, wtorki, środy i czwartki zachowujmy post ilościowy – spożywamy tylko jeden posiłek do syta, przy którym możemy spożywać potrawy mięsne.
Post ilościowy nie zabrania skromnego porannego i wieczornego posiłku – bezmięsnego – przy którym ujmujemy sobie przynajmniej jedną trzecią tego, co zwykle podczas tych posiłków spożywamy. W dniu postu ilościowego każdy powinien na śniadanie i wieczerzę o tyle mniej spożyć pokarmów, żeby między dniem postu a dniem zwykłym zachodziła naprawdę różnica, czyli żeby każdy odczuł pewne umartwienie.
Nie jemy między tymi trzema posiłkami.
Krótko: Między postem ścisłym a postem ilościowym zachodzi tylko ta różnica, że przy poście ścisłym nie spożywamy mięsa i rosołu, natomiast przy poście ilościowym przy głównym posiłku możemy spożywać potrawy mięsne.
(Opr. na podst.: Ks. Franciszek Bączkowicz CM, Prawo Kanoniczne. Podręcznik dla duchowieństwa, T. II).
Dołóżmy starań, aby tegoroczny Wielki Post był dla nas rzeczywiście Wielkim Postem, o wiele poważniejszym i o wiele gorliwszym, i o wiele bardziej wymagającym niż do tej pory. Praktykujmy tradycyjne reguły postne.
Za wzorem Pana naszego Jezusa Chrystusa, poszczącego czterdzieści dni na pustyni – i my pośćmy!
Kazanie na Środę Popielcową, 2.03.2022 r.
Msza Święta w rycie rzymskim.
Ks. Jacek Bałemba SDB.
Lekcja: Jl 2, 12-19
Ewangelia: Mt 6, 16-21
.
Komu obowiązki stanu i okoliczności pozwalają, ten – przybywając częściej na Mszę Świętą w rycie rzymskim i spędzając więcej czasu w obecności Najświętszego Sakramentu – dobrze czyni.
Św. Ignacy Loyola w Regułach o trzymaniu z Kościołem zaleca między innymi: „Pochwalać częste słuchanie Mszy, a także śpiewy, psalmy i długie modlitwy w kościele i poza nim”.
Drogocenny czas z Bogiem, dla Boga.
Marzec tradycyjnie poświęcony jest szczególniejszej czci Św. Józefa.
Z wielką ufnością powierzmy Św. Józefowi Wielki Post, nasze modlitwy, prace i wyrzeczenia.
Jako codzienną lekturę weźmy sobie jedną czytankę dziennie z tego cennego reprintu:
Odmawiajmy codziennie Litanię do Św. Józefa oraz Modlitwę do Św. Józefa po Różańcu – więcej.
Kto jeszcze nie posiada obrazu lub figury Św. Józefa, niech – jeszcze przed przypadającą 19 marca uroczystością – zakupi, przyniesie kapłanowi do poświęcenia i w domu umieści na poczesnym miejscu. Patron doskonały!
„Nie pamiętam, bym kiedykolwiek aż do tej chwili prosiła go o jaką rzecz, której by mi nie wyświadczył. Jest to rzecz zdumiewająca, jak wielkie rzeczy Bóg mi uczynił za przyczyną tego chwalebnego Świętego. Z ilu niebezpieczeństw na ciele i na duszy mnie wybawił. Innym Świętym, rzec można, dał Bóg łaskę wspomagania nas w tej lub innej potrzebie, temu zaś chwalebnemu Świętemu, jak o tym wiem z własnego doświadczenia, dał władzę wspomagania nas we wszystkich. Chciał nas Pan przez to zapewnić, że jak był mu poddany na ziemi jako opiekunowi i mniemanemu swemu ojcu, który miał prawo Mu rozkazywać – tak i w niebie czyni wszystko, o cokolwiek on Go prosi. Przekonali się o tym i inni, którym poradziłam, aby się jemu polecili. I coraz więcej jest już takich, którzy go czczą i wzywają, doznając na sobie tej prawdy” (Św. Teresa z Avili, Księga życia, rozdz. VI).
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.