Skoro już wydobywamy się z meandrów zmienionej religii, myślmy o tym i o to się za łaską Bożą usilnie starajmy, aby po naszej śmierci pozostało po nas wyraziste i czyste świadectwo wierności katolickiej, by można było powiedzieć i napisać zgodnie z prawdą: odszedł katolik związany wyłącznie, dożywotnio i nieodwołalnie z kultem katolickim – Mszą Świętą w rycie rzymskim – który dochował wierności do końca. Publicznie, jawnie, nieanonimowo. Dał świadectwo.
Miła Panu Bogu decyzja związania się wyłącznie, dożywotnio i nieodwołalnie z kultem katolickim – Mszą Świętą w rycie rzymskim – jest decyzją katolicką.
Prywatne Katolickie Stowarzyszenie Wiernych Tradycji Łacińskiej im. Św. Teresy od Dzieciątka Jezus z siedzibą w Warszawie, w swojej skromnej działalności, daje do dyspozycji Czytelników, wydane w formie broszury, trzy cenne teksty, które dla podjęcia wzmiankowanej decyzji mogą okazać się kluczowe.
Św. Pius V, Bulla Quo primum.
Podstawa magisterialna, na poziomie papieskim, dochowania wierności katolickiemu kultowi – Mszy Świętej w rycie rzymskim.
Kard. Alfredo Ottaviani i Kard. Antonio Bacci, Krótka analiza krytyczna Novus Ordo Missae.
Rzeczowa i detaliczna krytyka kultu reformowanego, której głównym autorem był o. Guérard des Lauriers OP.
Michał Rzepka, Najsmutniejsza z rocznic albo Złote Gody Novus Ordo, czyli krótka analiza informacyjna rytu Pawła VI.
Warto skromnie zauważyć, że ta gruntowna i wieloaspektowa analiza pojawia się w środowisku polskim.
Trzy teksty w języku polskim. Zamawiajmy – czytajmy z uwagą – polecajmy innym. Niech rozkwita na polskiej ziemi i gdziekolwiek na świecie złoty nurt powrotu i ukochania katolickiego kultu, miłego Panu Bogu – Mszy Świętej w rycie rzymskim!
Zamówienia można składać, pisząc na adres mailowy:
stowarzyszenie@wiernitradycjilacinskiej.pl
Broszury są do nabycia także w tutejszym duszpasterstwie, w kruchcie: wejście
Dla owocnego przeżycia Adwentu – czasu pokuty i przygotowania do świąt Bożego Narodzenia – weźmy udział w rekolekcjach związanych z Mszą Świętą w rycie rzymskim.
Już teraz podejmijmy mocne postanowienie gorliwego w nich uczestnictwa i módlmy się o obfite ich duchowe owoce.
Godnym uczczeniem Pana Boga jest sprawowanie kultu katolickiego – Mszy Świętej w rycie rzymskim.
Śp. bp Antônio de Castro Mayer skutecznie zaszczepiał wśród diecezjan umiłowanie tradycyjnego katolickiego katechizmu. Kiedy do diecezji Campos wtargnęły nurty rewolucyjne, przejawiające się między innymi w rugowaniu katolickiego kultu, wierni zdali egzamin z wiary. Kiedy wchodził kapłan novus ordo i zaczynał odprawiać mszę posoborową, wierni gremialnie wychodzili z kościoła.
Multa etiam turba sacerdotum oboediebat fídei.
„Wielkie też mnóstwo kapłanów posłuszne było wierze” (Dz 6, 7).
Ryt rzymski Mszy Świętej jest rytem własnym Kościoła Katolickiego. Niech nas Bóg broni od zaakceptowania nurtów, które przywracanie katolickiego kultu chciałyby zawęzić wyłącznie do określonych struktur i kontekstów – wydzielony i dozowany sektor dla miłośników archiwaliów liturgicznych.
Św. Jan Bosko troszczył się o to, aby powstające Zgromadzenie Salezjańskie cieszyło się nowymi powołaniami. Równocześnie cieszył się z każdego powołania: wielu spośród jego wychowanków zostało kapłanami diecezjalnymi i zakonnymi. Miał serce wielkoduszne, katolickie. Myślał o dobru i pożytku całego Kościoła.
W sprawach przywracania katolickiego kultu nikt nie może rościć sobie prawa na wyłączność. Tradycja jest dziełem Ducha Świętego, jest skarbem Kościoła Katolickiego i woła o wierność powszechną!
Dusza katolicka będzie się cieszyć i Panu Bogu dziękować za każdego biskupa i kapłana, gdziekolwiek żyjącego na świecie, który dzięki łasce Bożej wydobywa się z odmętów zmienionej religii, przyjmuje wiarę katolicką i zaczyna składać Bogu katolicki kult – ofiarę czystą: Mszę Świętą w rycie rzymskim.
Święci męczennicy oddawali życie za wiarę katolicką – nie za religię reformowaną.
Wielcy święci apologeci bronili wiary katolickiej – nie religii reformowanej.
Chcesz bronić wiary katolickiej? Broń katolickiego kultu: Mszy Świętej w rycie rzymskim. Lex orandi-lex credendi.
Chcesz bronić wiary katolickiej? Nie broń kultu reformowanego. Nie trać czasu na „naprawianie” kultu reformowanego.
Módl się o rozum i bądź odważny, roztropny i prostolinijny.
Díliges Dóminum Deum túum ex toto corde tuo, et ex tota ánima tua, et ex tota mente tua, et ex tota virtute tua.
„Będziesz miłował Pana, Boga twego, z całego serca twego i z całej duszy twojej i z całego umysłu twego i z całej siły twojej” (Mk 12, 30).
Dusza kochająca Pana Boga ponad wszystko i wszystkich chętnie poświęci Panu Bogu znaczną część niedzieli na udział we Mszy Świętej w rycie rzymskim oraz na dojazd i powrót.
Kochający Pana Boga ponad wszystko i wszystkich chętnie przebywają w kościele – „w miejscu, gdzie Opatrzność Boża obsypuje ich wszelkimi darami dla ciała, dla duszy i umysłu” (św. Jan Bosko).
Ryt rzymski Mszy Świętej jest rytem własnym Kościoła Katolickiego.
Decyzja związania się wyłącznie, dożywotnio i nieodwołalnie z Mszą Świętą w rycie rzymskim jest decyzją katolicką, obiektywnie uzasadnioną, czystą. Miłą Niebu.
Skoro już podjęliśmy decyzję miłą Niebu – związania się wyłącznie, dożywotnio i nieodwołalnie z Mszą Świętą w rycie rzymskim – trzeba podejmować dalsze kroki.
Gdybyśmy lepiej rozumieli tajemnicę Mszy Świętej, przybiegalibyśmy na Mszę Świętą w rycie rzymskim codziennie!
Tak się będzie weryfikować nasze umiłowanie Chrystusa i gorące pragnienie postępu w życiu duchowym.
Św. Jan Bosko w Liście z Rzymu sygnalizował dotyczący niektórych wychowanków problem „niechętnego przebywania w miejscu, gdzie Opatrzność Boża obsypuje ich wszelkimi darami dla ciała, dla duszy i umysłu”.
Rzucajmy zatem, co niekonieczne – telewizję, zbędne przywiązania, tracenie czasu na rzeczy błahe – i, jeśli tylko obowiązki stanu nam pozwalają, przybiegajmy na Mszę Świętą codziennie!
Ks. Robert Mäder pisał:
„Czy nie wystarcza niedzielna Msza Święta? Tak i nie. Kto na nią uczęszcza, czyni to, co konieczne. Wypełnia ścisły obowiązek. Ale służba Boża jest nie tylko w niedzielę czymś koniecznym. Bóg jest również Bogiem dnia roboczego. Zatem Jego Majestat i w dzień roboczy powinien być przedmiotem naszych hołdów. Żaden dzień bez Bożej służby! W każdy dzień otrzymujemy dobrodziejstwa niebios. Cóż zatem bardziej oczywistego jak codzienne dziękczynienie? Żaden dzień bez Mszy Świętej! Grzeszymy codziennie i ściągamy na siebie Boże kary. Cóż rozumniejszego jak codzienna pokutna ofiara i prośba o przebaczenie i łaskę? Żaden dzień bez Mszy Świętej! Ustawicznie potrzebujemy pomocy Najwyższego tak dla ciała jak i dla duszy. Bez Niego nic nie możemy. Każdy zatem rozumie, że dlatego codziennie trzeba składać ofiarę błagalną. Żaden dzień bez Mszy Świętej! (…).
Jeżeli przez sześć dni będą zamknięte kościoły, przez sześć dni milczące dzwony, przez sześć dni opuszczone ołtarze, przez sześć dni zgaszony ogień ofiarny, przez sześć dni bezczynne Serce eucharystycznego Arcykapłana – to świat nie wytrzyma. Musi być ustawiczna służba Boża! (…).
Nie ma nic niemożliwego! Nie każdy oczywiście może w dniu powszednim zjawić się na Mszy Świętej. Ale kto może, ten nie powinien tego zaniedbywać. W dawnych dobrych czasach przyjmowano jako regułę, by przynajmniej jeden z każdego domu przychodził na Ofiarę (…). I jest to jedno z najpiękniejszych zadań matek, by swoje maleństwa wdrażać do pobożnego uczęszczania na Mszę Świętą. Nie ma w tym nic niemożliwego! Przy dobrej woli byłoby i to możliwe, by nasze kościoły były codziennie napełnione po brzegi” (Serce naszej wiary. Rozważania o Mszy Świętej).
Przy ołtarzu Pańskim jesteśmy w promieniach Bożej łaski i prawdy. Bezpieczni od wichrów świata.
Jeżeli tylko obowiązki stanu nam pozwalają, nie żałujmy czasu i kilometrów, i przybywajmy na Mszę Świętą w rycie rzymskim w dni powszednie. Z gorliwością. Codziennie. Miejmy dla Pana Boga czas!
Św. Wincenty z Lerynu w dziele Commonitorium podaje kryteria katolickości: powszechność, starożytność, jednomyślność – Quod ubíque, quod semper, quod ab ómnibus créditum est, hoc est vere propriéque Cathólicum.
Msza Święta w rycie rzymskim jest kultem katolickim.
Msza zreformowana (novus ordo missae) nie spełnia powyższych kryteriów.
Nie wchodząc w sferę intencji, dla zachowania uczciwości metodologicznej, dla zachowania perspektywy katolickiej i aby nie uchybić prawdzie, należy na poziomie obiektywnym stawiać pytanie: Czy działania podejmowane w celu ukrócenia profanacyjnej praktyki Komunii na rękę są de facto obroną większościowego status quo – novus ordo missae – czy prowadzą do kultu katolickiego: Mszy Świętej w rycie rzymskim? Trzeba to dookreślać – jasno, głośno, wyraźnie i nieanonimowo.
Ponad pięćdziesiąt lat temu przehandlowaliśmy katolicką Mszę Świętą. Czy w międzyczasie nauczyliśmy się czegoś?
W niedzielę – Dzień Pański – chciejmy poświęcać znaczną część czasu Panu Bogu, zwłaszcza na dojazd i wzięcie udziału w kulcie katolickim: Mszy Świętej w rycie rzymskim.
Cenną jest rzeczą ofiarować czas Panu Bogu.
„Z jak wielką troską powinno się sprawować Najświętszą Ofiarę Mszy, z wszelką czcią religijną i uszanowaniem, można najłatwiej stwierdzić, gdy się pomyśli, że w Piśmie Świętym ten, kto niedbale sprawuje dzieło Boże, zwany jest przeklętym. Skoro więc koniecznie stwierdzamy, że żadne inne dzieło nie może być uznane przez wiernych chrześcijan za bardziej święte i Boże, jak ta budząca lęk Tajemnica, w której owa ożywiająca Hostia, przez którą zostaliśmy pojednani z Bogiem Ojcem, jest codziennie ofiarowywana przez kapłanów na ołtarzu, to ponadto jest jasne, że należy dołożyć wszelkich starań i dokładności, aby ta Ofiara była składana z największą możliwą wewnętrzną prawością i czystością serca, a także z wyrazami zewnętrznej pobożności i szacunku” (Sobór Trydencki, Dekret o tym, co należy zachować a czego unikać podczas odprawiania Mszy Świętej, 1).
Troskę o Najświętszy Sakrament Kościół Katolicki od wieków wyrażał na wiele sposobów.
W czasie katolickiej Mszy Świętej kapłan, od momentu przeistoczenia – kiedy bierze do rąk hostię i wypowiada słowa konsekracji – trzyma złączone palce (kciuk i wskazujący) aż do ablucji, która ma miejsce po udzieleniu Komunii Świętej wiernym.
W tym złączeniu palców wyraża się najwyższa troska Kościoła nawet o najmniejsze konsekrowane cząstki, by – jeśliby takowe przylgnęły do palców kapłana – nie zostały utracone i znieważone. Wielka jest w tym delikatność i troska, by nie uchybić czci wobec Pana Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie.
W Mszy Świętej w rycie rzymskim Pan Jezus jest doskonale chroniony przed nieuszanowaniem i profanacją.
Msza Święta w rycie rzymskim jest kultem katolickim.
Ryt rzymski jest rytem własnym Kościoła Katolickiego.
Powrót do Mszy Świętej w rycie rzymskim nie jest pójściem za opinią tego czy owego księdza. Chodzi o przywracanie katolickiego kultu. Wymóg obiektywny.
Kazanie na 16. Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, wygłoszone 20.09.2020 r. w kościele pw. Św. Józefa Rzemieślnika w Międzyborzu, podczas Mszy Świętej w rycie rzymskim.
Ks. Jacek Bałemba SDB
O Mszy Świętej
.
Sytuacja wymaga, aby dla wzięcia udziału w katolickim kulcie – Mszy Świętej w rycie rzymskim – poświęcić więcej czasu. Niedziela – Dzień Pański – jest dniem, w którym powinniśmy poświęcić więcej czasu dla Pana Boga. Nawet kilka godzin? Tak. Jeśli przyjdzie nam poświęcić kilka godzin na dojazd na katolicką Mszę Świętą, udział w niej i powrót do domu, uczyńmy to chętnie, z prostą intencją serca: Panie Boże, to dla Ciebie!
Czy chętnie spędzamy czas w obecności Pana Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie?
Miłość mierzy się czasem. Czy jesteśmy pod tym względem wielkoduszni, wspaniałomyślni, hojni, rozrzutni?
Pan Bóg jest tajemnicą niezgłębioną. I Msza Święta – Boży kult katolicki – jest tajemnicą niezgłębioną.
Wyrazem pokory i delikatności jest uszanowanie tajemnicy Mszy Świętej.
Wyrazem pychy i niedelikatności jest pragnienie całkowitego rozumienia Mszy Świętej.
Wszelkie diagnozy, dotyczące sytuacji kościelnej w ostatnich kilkudziesięciu latach, oraz wszelkie próby wskazywania na środki zaradcze, które pomijałyby kwestię priorytetową przywracania katolickiego kultu – Mszy Świętej w rycie rzymskim – byłyby, najdelikatniej mówiąc, dalece niewystarczające.
Wszystkie publikacje kapłana mówiącego i piszącego – zarówno na niniejszym blogu Vérbum cathólicum, jak i Sacérdos Hyacínthus oraz Actuália – w których mowa o Mszy Świętej, dotyczą (o ile nie zaznaczono wyraźnie inaczej) wyłącznie Mszy Świętej w rycie rzymskim.
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.